Psyche / BFC - Elements 1989-1990 (1996)

Prachtige compilatie van oude tracks van Carl Craig. BFC en Psyche waren de enige projecten van zijn hand die een echt Detroit-kenmerk hadden. De nummers variëren van ambient tot dansbare nummers en ook wat werk met hiphopbeats.

Tip voor John Doe

Uitermate goede tip.

Aan één stuk door genieten van een warm, dik geluid met daarbij lichtvoetigheid die Craig in recente releases sterk mist. Dat is meer te horen bij ouder wordende artiesten. De omzetting in muziek van het ''ik ben een zware jongen-gevoel''

Heerlijk mee door de stad gereisd gisteren. Warm en ontspannen, maar daarnaast is ook de aandacht te vestigen op kwalitatieve ritmes. Wát een indrukwekkende producer is hij toen geweest.

Ik kan het niet méér met je eens zijn.

Die Psyche werken zijn uitgebracht op Derrick May's label Transmat en de BFC's op Fragile.
Heel mooie en primitieve nummers staan op deze verzamelaar. De nummers waar Craig doffe beats combineert met een ritmesectie, zoals in Elements, werken telkens erg goed. Zoals John Doe al vermeldde vind je hier de muzikaliteit van Carl Craig terug. Hij wil technisch niet uitblinken maar creëert een uiterst gevoelsmatig geheel van harmonieuze en niet-contrasterende geluiden.

Yep, dit weekend weer eens opgezet.

Craig bereikt hier grote hoogten met een simpel geluidspallet.

Favoriet bij mij zijn vooral de ''BFC''-nummers en dan met name Galaxy. Dat nummer doet me vreemd genoeg erg denken aan sommige sfeerschetsen die Boards of Canada later gemaakt heeft. Luister dit onbekende oude nummer bijvoorbeeld maar eens, dan begrijp je waarschijnlijk wat ik bedoel: Korona. In Galaxy (dat ik overigens een stuk beter vindt dan Korona) is te horen dat Carl Craig deze beat van Liaisons Dangereuses gesampled heeft (en vervolgens opgepitcht) waardoor de beat wat dikker en futuristischer wordt.

Dit album is een goede introductie tot Carl Craig, simpelweg omdat het een zeer goed debuut is.

Grappig dat je dat zegt John Doe. Zelf zit ik nu Psyches Neurotic Behavior te luisteren en ik zocht deze albumpagina eens op omdat dat nummer me zo aan Boards of Canada deed denken. Met name de klankkleur van de uitgesponnen waves kent grote gelijkenissen. Prachtig nummer overigens.

Daar kan ik wel inkomen, zit inderdaad een geluid en melodie in dat sterk aan BoC doet denken. Ik heb ook wel eens gelezen dat deze muziek van sterke invloed is geweest op de vroege Britse techno (The Black Dog, As One, B12 etc.). En Boards of Canada kun je daar ook toe rekenen, ook al werden ze iets later pas echt bekend.

Als je dat nummer mooi vindt, zeker checken dit album

Grappig dat jullie dit ook horen. Ik betwijvel echter dat BOC dit geluisterd hebben (in tegenstelling tot de andere drie namen die T.O. noemt), want in een interview zeggen ze niet van techno gecharmeerd te zijn (hoewel ze denk ik een ander soort techno bedoelen). Zij wijken sowieso meestal af van drummachine geluiden en machinale melodieën (omdat ze iets unieks willen maken). Dit is verre van een standaard techno plaat, maar ik hou het vooralsnog op een grappig toeval dat ze een bepaald gelijk geluid hebben gevonden in enkele van hun nummers. Toffe artiesten die iets anders willen horen kunnen weleens soortgelijke atmosfeerschetsen maken.

Dan voor de tip John Doe

Zeer aardige verzameling tracks die voor de tijd waar ze gemaakt zijn nog steeds fris klinken. Staan enkele toppers op hoewel ook wel wat vullertjes. Een klasse SAW van Aphex Twin haalt ie niet. Maar toch mooi.

'Evolution' had van mij de lange singelversie van opgemogen, want deze korte versie vind ik een stuk minder. Dat is mijn enige minpunt. Over een paar jaar zul je misschien ook concluderen dat er nauwelijks een vuller op staat. Ook bij SAW zou je dat in het begin kunnen denken nml. Men heeft immers maar een beperkte aandacht om al het creatieve op te nemen.

SAW en Aphex Twin in het algemeen is misschien nog iets speelser en creatiever, maar deze tracks waren een paar jaar eerder al uit op EP's mag opgemerkt worden (1989 en 1990) en hoorden voor toen absoluut bij het beste wat in de techno scene uitkwam en hebben zoals alle eigenzinnige pionierende tracks iets krachtigs dat met de tijd kan groeien op je. Heel fijn om af en toe weer naar terug te keren.

Waarin ik SAW net iets beter doet is dat de tracks je aandacht vastgrijpen en niet loslaten. Dat lukt Craig hier niet ieder moment. Soms duren sommige dingen net iets te lang waardoor die aandacht lichtelijk verstoord raakt.

Daar ben ik het mee eens.

Als SAW liefhebber die op ontdekkingstoer is binnen de Detroit techno heb ik hem ook maar opgezet.

Prachtige muziek inderdaad. Maar wat Roger al zegt, het weet je aandacht niet de hele tijd vast te houden.