Metropolis (1984)

Een tragisch geval dit. Giorgio Moroders disco-achtige muziek is volledig misplaatst.

Geweldig om een tijdloos verhaal muzikaal naar het heden te verplaatsen. In 1984 wel te verstaan. En Moroder heeft het hem geflikt.
Net als dat later Pet Shop Boys (Battleship Potemkin) en Air (Le Voyage Dans La Lune) een moderne soundtrack gaven aan een oude 'stomme' film.

brrr, wat een drama, Fritz Lang draait zich om in zijn graf, Love Kills wat een infantiel nummer is dat en de rest rubbish

Love kills heb ik op single. De rest ken ik niet.

Ook deze heb ik hier liggen, een teleurstellend album van meester Moroder. In deze periode was hij betrokken bij heel wat soundtracks maar daarvan zijn er maar een 3-tal die echt de moeite waard zijn en deze zit daar helaas niet bij. Eigenlijk een schande want deze klassieker van Fritz Lang verdient een betere soundtrack ook al is dit 'slechts' een reconstructie van zijn originele 'stomme film' (zonder geluid) uit 1927.

De meeste nummers zijn geschreven door Pete Bellotte, de rechterhand van Giorgio, en de meester zelf. Uitgezonderd de 2 instrumentalen, het nummer met Billy Squier en het nummer van Freddie waar Pete niet aan meeschreef.

Dit is overigens geen Disco album zoals ergens hierboven wordt geopperd, er ontbreken blazers en strijkers die je op nagenoeg elk seventies Disco nummer vind, vaak in combinatie met (extra / Latin) percussie. In de eighties namen de synth bijna alles over van de blazers / strijkers / percussionisten.

Daar had Moroder het ook moeilijk mee is mijn indruk. Zijn stijl werd steeds meer Synthpop en Dance en ik zou het zelfs niet onder Post-Disco scharen maar een mix van Synthpop / Pop Rock en een klein beetje New Wave.

Het enige echt goede nummer is de opener van Freddie. Dat Bonnie Tyler (RIP) een Grammy Nominatie kreeg voor het nummer "Here She Comes" is mij een raadsel, het is een aardig nummer maar niet echt heel bijzonder.