Bop Alloy - Another Day in the Life Of... (2014)

Oef, daar is ie. Most anticipated album van 2014 voor mij. Deze middels kickstarter samen met Substantial - Art Is Where the Home Is (2014) besteld en kan niet wachten tot ze op de mat vallen

Kijk hier ook ontzettend veel naar uit. Blijf het alleen altijd jammer vinden wanneer artiesten hun vrienden nadrukkelijk veel gastbijdrages geven op hun albums, dat is iets voor mixtapes. Maar wie weet pakt het hier goed uit.

Ik denk dat het wel goed uitpakt. Steph the Sapphic Songstress is een zangeres en dat pakte op hen eerste album ook goed uit. In vergelijking met hen eerste album is het naast Steph, maar een gastartiest meer trouwens

Kom er nu pas achter dat Count on Us all een tijdje uit is. Geweldige track weer

hier kijk ik zwaar naar uit. Het eerste album was een classic. Als ik naar de gastartiesten kijk dan hoop ik dat dit geen lauw afkooksel van hun eerste plaat wordt. Het hoeft van mij geen 180 graden anders te zijn, zeker niet als het even ingenieus in elkaar zou zitten. Maar als ik naar Count on us luister dan bemerk ik dat het toch net wat anders klinkt dan het eerste album. Het niveau van die track stemt me bovendien hoopvol dat ook dit album enorm dope gaat zijn.

Writing my Wrongs: Bop Alloy Songs | ReverbNation

Heerlijk!

Heb een link gekregen van BA en ga zo het album luisteren
Man wat ben ik hier benieuwd naar!

Edit: twee keer volledig geluisterd en dit is een heerlijk album! Haalt het niet bij hen eerste album, maar evenaard hem zo goed als wat mij betreft. Kortom dik tevreden. Track met Cise Starr is
Geen slechte track te ontdekken, al vind ik Why Not wat minder. Count on Us blijft ook geweldig.
Substantial kan bijna niks meer fout doen bij mij, geweldige MC.
Beats van Marcus D lijken net even wat verfijnder op dit album. Als geheel is BA gegroeid en heeft zich positief ontwikkeld. Eerste album is gewoon een classic voor mij en derhalve bijna onmogelijk te overtreffen, maar man man man wat weet BA hier weer een heerlijk album weg te zetten.
Deze haalt mijn top lijstje van 2014 wel

Ja joh, ga ons even lekker zitten maken joh. Ben hier echt benieuwd naar, dit kan maar zo het zomeralbum van 2014 worden voor mij.

Dan maar even het nieuwe album van Marcus D checken tot ik deze kan beluisteren.

Marco you sob! Maar goed, jij zal niet de enige zijn met een link dus heel lang zal het niet meer duren voor we er allemaal van kunnen genieten. Hetgeen jij als comment geeft stemt me alvast hoopvol want de twee gelekte tracks gaven me een goed gevoel. Substantial die een top mc blijft en Marcus D die voor zalige, harmonieuze producties zorgt zonder daarbij de sound van hun eerste album te kopiëren.

Dit ligt eigenlijk precies in het verlengde van hun debuut. Niks nieuws, maar ook zeker niks vervelends. Gewoon weer heerlijke zomerse jazzy hiphop.

Yep, daar heeft alle schijn naar maar ik vind het vaak iets verfijnder klinken als bij hun debuutplaat maar het is inderdaad niet echt een "nieuwe" sound. Nu is jazzy hip hop ook niet bepaald uitgevonden door BA maar toch klonk de eerste plaat iets vernieuwender dan deze. De wisselwerking tussen de zomerse, jazzy producties en de zalvende stem van Substantial blijft echter een erg geslaagde combinatie, dat in combinatie met het feit dat de producties toch net weer dat tikkeltje beter in elkaar zitten en iets gevarieerder zijn (het gaat van jazzy tot iets meer zweverig), gaat er ongetwijfeld voor zorgen dat dit een kanshebber wordt voor mij om album van het jaar te worden!

Bop Alloy is met dit album lichtelijk een nieuwe weg in geslagen. Om het meer 'volwassen' te noemen vind ik niet echt gepast aangezien ik Substantial altijd al volwassen heb vinden klinken, maar die term was wel wat het eerste in mij op kwam. Het klinkt allemaal iets dieper, iets doordachter. Met de nadruk op 'iets', want dit waren ook al kernelementen van hun eerste album. Of ik dit echt een pluspunt vind weet ik nog niet. De sfeer is namelijk weinig veranderd, hoogstens nog wat meer jazzy; zeker niet verkeerd, want de interlude Saxophone Jones' Revenge en het nummer Sketches of Pain zijn bijvoorbeeld erg lekker, net als eigenlijk het gehele album. Het enige nadeel vind ik dat het inderdaad erg veel in het verlengde ligt van hun eerste album. Het is, zoals Stefan al zegt, gewoon weer heerlijke zomerse jazzy hiphop. Het is verder niet echt vernieuwende t.o.v. hun de vorige plaat en mede daardoor klinkt het allemaal wat minder fris. Hierdoor evenaart Another Day in the Life of... haar voorganger niet, waar ik toch een klein beetje op had gehoopt. Album van het jaar wordt het sowieso niet en zelfs of het een plaatsje in mijn top-1o krijgt vraag ik mij op dit moment nog af...

Ik begin voorzichtig met een 4, met een heel dikke kans op verhoging! Heel fijn plaatje dit!

Beter dan het eerste deel.

Echt niet

Dat niet maar het scheelt niet veel...

Ik vind nog steeds van wel en verhoog een halfje Heerlijk album.

Ik moet em nog wat vaker beluisteren eer ik beslis of ik de stap naar een 4.5 kan zetten. Heb em nu op cd in de auto, daardoor zal ik het album vanzelf al vaker kunnen beluisteren. De potentie voor een 4.5 heeft dit zeker maar het is misschien wat te braaf (een beetje zoals dat laatste CYNE album).

Iemand hier meegedaan aan het kickstarter project aangaande dit album? Zo ja, al iets ontvangen?

Ik ga toch een halfje omhoog. Het is geen geniale nieuwe sound die de mannen brengen maar dat kon je gezien het feit dat het pas hun tweede album is en rekening houdend met de titel ervan, ook wel verwachten. Het eerste album was ook niet per sé geniaal door de vernieuwingsgraad. Het waren eerder de harmonie van het album, de kwaliteit van de producties en raps, de synergie tussen de beats en de flow/stem van Sub, de nauwgezet uitgekozen gastartiesten en een paar uitschieters,... die het album zo uniek maakten en die ervoor zorgden dat BA in een bestaand subgenre toch met een enorm fris geluid wist te komen.

DIt album mist die absolute uitschieters misschien een beetje maar heeft genoeg hoogtepunten om niet te vervelen. Bovendien zit er toch wat meer variatie in de producties (panfluiten, gitaren, classic jazzy hip hop, vintage bop alloy, catchy deuntjes,... Marcus is toch een tikje beter geworden), de harmonie en de uitstekend gekozen gastartiesten zijn er nog steeds en de beats van Marcus zijn Sub nog steeds op het lijf geschreven. Kortom, ondanks dat ik niet ben omver geblazen zoals bij het eerste album vind ik het toch weer een uitstekend stukje muziek dat ik steeds vaker ben beginnen luisteren en dat ik meer ben beginnen appreciëren naarmate de luisterbeurten toenamen.

Voor mij in de top 5 van dit jaar tot nu toe na Atmosphere en CL en net voor CYNE en Pharoahe Monch.

Vandaag ontvangen Samen met Bop Alloy - The R & R (2011) en Substantial - Art Is Where the Home Is (2014). Jammer trouwens dat er zo weinig aandacht is voor laatst genoemde, is nl. een zeer goed album. Zelfs beter dan het orgineel imo

Ik weet het marco, ik heb het album al tijden in de "to listen" lijst staan maar nog geen tijd gehad. Met Apathy, Barrel Brothers, Sage Francis en String Theory staat er nog veel in die lijst

En deze is ook weer op vinyl te bestellen... Althans, als je snel bent: Slechts 250 stuks. Wel een erg mooie uitgave, in combinatie met het andere album en alle instrumentals. Hierzo