Syd Barrett - Wouldn't You Miss Me? (2001)

syd barrett...behoort wel tot de grootste freaks uit de popgeschiedenis geloof ik

Grappig dat je dat schrijft.

Ik heb hem nooit als freak gezien (zegt waarschijnlijk veel over mijzelf ), gewoon als de kerel die "Dominoes" en "Bike" schreef (dit laatste is te vinden op "The Piper At the Gates of Dawn" van Pink Floyd).

"Dominoes" - tsja - hoe begin ik er aan? Ik vind dat waarschijnlijk de geniaalste song ever geschreven (de song maakt deel uit van mij uit, net zoals mijn lichaamsdelen denk ik ).

Waarschijnlijk vindt een ander er niets aan, maar voor mij is het essentieel. Een simpel liedje over samen met je geliefde kijken over hoe de domino's vallen - wat gebeurt, gebeurt. Geen enkel nut om je daarover op te winden - het enige wat je hebt is elkaar om jezelf enige standvastigheid te bieden. Niet te veel meieren, gewoon leven - lijkt die song me te zeggen.

"Bike" - is nog zo'n song die mij erg nauw aan het hart ligt. Op zoek naar een meisje die je past "in je wereld" - een meid die je niet tracht om te vormen in een penguin. Dat klinkt als een topzware song: maar Syd Barrett geeft er een prachtige draai aan. Hij incorporeert dat gegeven in een song over z'n fiets. Het geheel klinkt als een vijfjarige die pocherig doet over z'n nieuwe fietsje - héél kinderlijk en direct.

Het siert trouwens Pink Floyd (lang na het vertrek van Syd) dat ze ooit een tournee ondernamen met een gigantisch varken - zelfkennis

mja, was niet negatief bedoeld ook. misschien was 'geniale gek' beter geweest

Ik weet wel dat het niet negatief bedoeld is

Hij is bijgezet bij het rariteitenkabinet van de pop, en daar kan ik nu eenmaal niets aan doen

Aaargh..'Bike'. Ik ken meer mensen die er helemaal gek van zijn, maar ik vond het zelf eigenlijk vreselijk.

Komaan - Kos, die gekwordende ganzen op het einde

Het heeft wel iets grappigs, maar ik zou het uit mezelf nooit draaien vrees ik

Bob Dylan Blues

Zeer bijzonder nummer dat je verder nergens tegen komt. 1 van de eerste nummers die Syd schreef. Heeft jaren lang bij David Gilmour onder een laag stof in de kast gelegen.

Die tekst is geniaal!!!!!!!!!!! I'm a poet and you know it and the wind you can blow it! -> Hoe geniaal kan een satirische tekst zijn!

Leve Syd Barrett !

Ik vrees dat je met deze uitspraak te laat bent, wolf...

Ik weet het .

Ik herhaal: Leve Syd Barrett, Leve Floyd. Ik zet meteen Pink Floyds debuutalbum op!

Would'nt We Miss Him At All???

Tja, dit nummer blijft briljant. Beste Syd Barrett nummer

Om Syd Barrett beter te voelen zou ik toch enkel voor The Madcap Laughs gaan. Dit is echter sowieso een uitstekende verzamelaar - misschien niet het béste, maar zeker meer dan de moeite voor een paar 'previously unreleased' en 'new version'. En inderdaad Toon, Bob Dylan Blues is een hele grote meerwaarde!

Een verzamel van Syd? De beste man had amper 2 albums...

Plus een hele hoop studiomateriaal dat nooit/pas laat is verschenen op een regulier album. Meestal geneuzel, soms erg interessant.

Wereldvreemde Roger "Syd" Barrett was die wat eigenaardige jongen in de vroege Pink Floyd die zulke magische songs schreef.
Ook op die paar soloplaten die hij maakte, voor hij volledig wegdeemsterde in mentale instabiliteit, hoor ik grandioze, totaal onbeschrijflijke muzikale hersenspinsels, met niets of niemand te vergelijken, erg bevreemdende muziek en nèt daarom zo apart en bijzonder.
Vaak heel naakt wat orchestratie en instrumentaie betreft, en daardoor al anders dan anders.
Erg leuke plaat, mooie verzamelaar. Dominoes, Bob Dylan Blues, Late Night en Terrapin zijn voor mij de absolute uitschieters.
****

Well I sings about dreams
And I rhymes it with seems
'Cause it seems that my dream always means
That I can prophesy all kinds of things

das idd erg diepgaand

Oh, ik wist niet dat een tekst 'diepgaand' moest zijn om het te kunnen waarderen. Dat je het erg leuk en grappig vindt doet er blijkbaar niet toe..

hoeft ook niet , maar dit is kinderrijm van de eerste orde in mijn optiek

Dat mag wel zo zijn, maar de waardering voor het nummer, en dat stukje, ligt elders dan rijm.

Gister gekocht voor het optreden van Pink Project (ontzettend gaaf trouwens). Ik had de drie bekende albums al (Madcap, Barrett en Opel) en eigenlijk alleen voor de laatste 2 tracks aangeschaft.

Nu ik het boekje en het album beter heb gelezen/beluisterd, zijn er toch nog drie (versies van) nummers die ik nog niet op de andere albums had staan.

Naast de laatste 2 tracks, zijn ook onderstaande tracks afwijkend:
2. Late night (take 5)
9. No good trying (take 4)
20. Two of a kind (take unknown)

Tja, waar gaat het over... ? Toch leuk om op deze verzamelaar iets andere versies te hebben. Voor de rest is het zeker een mysterieuze man voor mij, maar de muziek absoluut heerlijk te noemen. Ik ervaar het altijd als wegdromerig... en dat bedoel ik positief

Wat een prachtige solo albums heeft Syd Barrett eigenlijk gemaakt, ook al waren het er slechts twee.
Ik vind dat hij solo veel beter tot zijn recht komt. Ook vind ik zijn zang beter, maar dat ligt misschien ook aan de productie?
Zijn teksten en muziek zijn misschien redelijk eenvoudig, maar toch heeft het iets unieks en is het gewoon mooi om naar te luisteren. Ook vind ik zijn Engels accent leuk klinken.

Ik ken haast al de nummers van deze beste man uit mijn hoofd, omdat ze, zoals ik al zei, zo eenvoudig klinken en makkelijk zijn om mee te zingen.
Volgens mijn vader klinkt hij zoals Lou Reed, terzijde.

Ik vind de versie van "Wouldn't You Miss Me" op dit album beter dan op The Madcap Laughts. Echt een prachtig nummer is het.

Het nummer over Bob Dylan heeft ook wel iets.

"Got the Bob Dylan blues and the Bob Dylan shoes
And my clothes and my hair's in a mess
But you know I just couldn't care less"



Geniaal.

Wel, eigenlijk is er geen enkel nummer van Syd dat ik minder goed vind. Had hij maar meer solo albums gemaakt...

Oh, en 5* voor deze prachtige verzameling!

Stel dat je maar 10 nummers van Barrett mag hebben, welke worden dat dan?