Hallows Eve - Monument (1988)

Veel te clean geprocudeerde thrash. Een plaat vol nietszeggende nummers. Jammer dat deze schijf het einde van het tijdperk Hallow's Eve inluidde. Ze zijn geloof ik wel al met een reunie bezig geweest en hebben wederom ergens in eigen beheer een nieuwe schijf uitgebracht, maar dat is toch alweer een jaar of 2 geleden dacht ik.

*2.0*

De productie is inderdaad niet zo goed als die van 'Death and insanity', maar er staan toch best wat aardige nummers op. Alleen 'Sheer heart attack' is nogal een misser. Een cover, maar van welke band weet ik niet meer.

O, ja: Queen...

Speed Freak...Speed Freak...Spead Freak...Spead Freak...Speed Freak...Speed Freeeeeeeeaaaak! Heerlijke kraker dit nummer waar je heerlijk ouderwets op kunt thrashen. De rest van het songmateriaal is niet super overtuigend en zowat slaapverwekkend in tegenstelling tot de raggende opener van deze 3e Hallows Eve plaat die in tegenstelling tot de rest van de plaat wel heerlijk opwindend ragt en die zo op de geweldige opwindende 1e plaat van Hallows Eve had kunnen staan. De rest van deze plaat is nietszeggend en zet ik op als ik niet kan slapen...wedden dat het dan wel lukt! Welterusten. Aangezien ik nog niet moe ben zet ik toch maar maar weer het geweldige en de opener Speed Freak op. Wat een contrast met de rest v/d nummers. 2 sterren voor het te gekke nummer Speed Freak! De rest krijg ik slechte zin van.

Niet zo overtuigend als de twee voorgangers, maar zeker wel vermakelijk. De Queen cover had voor mij niet gehoeven.

De Queen cover klinkt altijd nog beter dan de nummers die erna komen.

Er is best wel goed gecovered maar de versie van News of the world is ruiger.
Vroeger vond ik Monument best een leuk album dat vaker werd gedraaid dan het debuut. Ik hield niet van albums als Tales of terror, Ignorance, Pleasure to kill en Horrified. In tegenstelling tot de kameraden aan wie deze tweedehands aankopen verkocht werden, gaf ik de voorkeur aan meer "degelijke" producties als Alice in hell, World circus, Indulgence en No place for disgrace.
Van Monument vond ik, naast Speedfreak, Painkiller en No Sanctuary wel goed.
Het laatste nr. had een geinige rock 'n'roll jam op het einde.
Op grond van oud vermaak toch wel 3 sterren.

Je houdt volgens mij qua Thrash meer van Power/Thrash i.p.v. rauwe Thrash als ik dat zo lees B.Robertson, of heb ik het mis?!?! Dat mag en kan natuurlijk! Misschien een luistertip voor je: Bloodlust- Guilty as Sin uit 1985, een Amerikaanse Power-Speedmetalband.

Vooral vroeger haakte ik snel af bij rommelige producties. Vandaag de dag heb ik nog wel eens bands in de collectie waar ik vroeger nooit aan begonnen ben. Power/ Thrash was/is zeker populair. Bloodlust is nog in de handel, evenals het verzameld werk van Hallows Eve. En zo blijft de verlanglijst groeien;altijd wel wat om te ontdekken.

2 sterren is wel een beetje té laag van mijn kant, riffjes zijn wel aardig soms en het Thrasht wel aardig, maar helaas al te vaak niet zo heel veel zeggend op dit album in tegenstelling tot de eerste 2 albums van hen die veel rijker en opwindender waren. Alleen opener Speedfreak blijft voor mij nogmaals het tofste nummer van deze plaat!

half puntje verhoogd van mijn kant...spec-ta-cu-lair!

Qua stijl deed de hoes me al denken aan die van Fates Warnings 'Awaken...': The cover image is a black and white photograph of Joe DiBiase's wife taken by Mick Rock and colored with an airbrush by Ioannis.

Ioannis.

Meer dan eens schiet de naam Sacred Reich door m'n hoofd als ik dit luister. Met name de stem, maar ook sommige riffjes en song structuren komen akelig in de buurt van die band namelijk. Pain killer is de prijspakker op dit album voor mij. Kort daarna gevolgd door The rightous ones en No sanctuary. Het einde van het album dus. Op die nummers klinken de ideeën nét wat meer uitgewerkt dan op de nummers die ervoor komen. Het zal overigens nooit m'n favoriete thrash band worden. Daar is het allemaal net niet interessant genoeg voor. Zo af en toen een nummer in een playlist werkt echter prima.