Asphyx - On the Wings of Inferno (2000)

Vlijmscherm agressief pure fucking old school Deathmetal album...zo klinkt het teminste, is geen ontkomen aan als de naald van de platenspeler door de groeven racet. Asphyx maakte hiermee wederom een soort van wederopstanding/voortzettig van de legende. Dit album wordt qua zang voorzien door Wannes Gubbels van Pentacle. Hiermee krijgt het een wat, vooral dan door de zang, een wat oud Death-gevoel. Het muzikale gedeelte is weer echt Asphyx, maar op deze plaat wel heel erg vlijmscherp en onheilspellend geproduceerd. Een tof Asphyx album, alhoewel op een aantal puntjes het geweldige niveau van de klassieker The Rack net niet gehaald wordt...maar ja, daar klopte het nu destijds eenmaal effen allemaal té goed; alles qua arrangement perfect op tijd etc. Ondanks alle bandwisselingen heeft deze band de gehele geschiedenis door een behoorlijk eigen smoelwerk gehad. Bob en Eric zou ik het liefst altijd in deze cultband gezien wilen hebben Gelukkig waren ze op dit gedreven album weer van de partij, en dat is te horen. Zij hebben dat eigenzinnige nu eenmaal. Napalm Death zou zeggen: Leaders, not Followers. En zo is het maar net!