Belong - October Language (2006)

Als ik een creatieve muziekjournalist was zou ik dit waarschijnlijk shoegazelaptoppostrockdreampop o.i.d. noemen, want met die termen heb je meteen de meest in het oor springende kenmerken van dit album genoemd. Vooral de invloed van My bloody valentine (en ook Fennesz) is duidelijk hoorbaar. De oppervlakkige luisteraar hoort waarschijnlijk vooral ruis en noise, terwijl je als je goed luistert juist veel mooie dromerige melodieën hoort. Vooral het titelnummer is van uitzonderlijke schoonheid. Heerlijk debuut! 4*.

Erg mooi plaatje. Veel prachtig mooie melodieën verstopt onder een dikke laag white noise die vaak tot een ontstellend volume aanzwellen. Soms lijkt het wel zo lo-fi te zijn dat je even kijkt of je koptelefoon wel goed contact maakt (begin nrs. 5 en 6 bijvoorbeeld).
4*

Door Titan had ik hier al een nummer van (bedankt ) maar ik ben wel benieuwd naar de rest, vooral als ik dit allemaal zo lees.
Toch maar even opzoeken enzo.

Ik doe er nog een halfje bij. Bij elke luisterbeurt hoor ik weer zoveel nieuwe dingen dat ik niet gauw uitgekeken (of liever gezegd: uitgeluisterd) raak.

tot nu toe een van de mooiere platen van 2006. Ik krijg hier Fennesz - Endless Summer gevoelens bij, maar inderdaad ook My Bloody Valentine hoor je duidelijk terug.
Wat een super plaat.

5*

Hele toffe plaat! Perfect album om na een lange dag werken te draaien en weer de hersenen te kalibreren. Had misschien wel iets meer afwisselend gemogen, maar dat is eigenlijk maar een heel kleine kanttekening. Het heeft even geduurd voordat ik een cijfer kon geven voor dit album, want net als bij titan bleek ik dit album steeds beter te vinden bij elke luisterbeurt. Ik heb met deze plaat een beetje hetzelfde als met Morals & Dogma, die luisterde ik ook ontzettend veel in een vrij korte periode. Het werkt echt ontzettend verslavend, die dromerige ruis blijft in je kop hangen. En dan is het lastig om 'm er niet steeds weer bij te pakken.

4,5*

Enkele dagen geleden live gezien en ik was semi onder de indruk. Meteen maar eens beluistert deze cd en hij klinkt net hetzelfde als live. Zeer dromerige ambient met af en toe een melodietje dat komt bovendrijven, maar echt spectaculair vind ik dit niet. Live werkte het beter, onder andere door de filmbeelden die erbij geprojecteerd werden. Goede plaat dat wel en het is hun eerste dus...ik kijk wel uit naar hun volgende.
***1/2

Goh, wist niet dat Belong op dit moment door Europa aan het touren is. Vanavond nog in Breda (Mezz) en komende woensdag in Utrecht (Ekko). Geen tijd voor beiden helaas.

dit kan me echt niet boeien... 1*

Mooie plaat. Weet de sfeer goed neer te zetten.Het gevaar met dit soort albums is altijd dat het ze wat te makkelijk af gaat, maar als je goed luistert hoor je hier heel veel rust en spanning tegelijk in. Het wordt netjes afgewisself tussen warme zachtheid en een killere vlakte, wat de nadruk op de betere nummers extra naar voren drukt. mooi 4*.

1/2 je er af...

Mis toch net datgene wat Haunt Me, Haunt Me Haunt Me, do it again van Tim Hecker wel heeft.
Mooi gebruik van ruis en er zitten mooie melodieën in, maar het had iets meer gemogen.

Fúk waarom kende ik dit nog niet, dit is de prachtige ambient waar ik zo voor val.. Misschien mist het voor jou net iets te veel sfeer zoals op Haunt Me (Sietse) , maar voor mij is het massieve noiserige warme element juist doorslag gevend. Een 4,0 lijkt me hier terecht.. In Harmony in Ultraviolet, zit nét iets meer variatie.

Bij toeval hier terecht gekomen en meteen maar een kans gegeven. Ondanks de tot de verbeelding sprekende songtitels wil het nog niet echt beklijven. Misschien is "Who told you this room exists" het eiland alwaar ik moet verblijven om vervolgens deze oceaan van geluid droog te leggen (of in iedergeval een systeem van bruggen te bouwen om mij gemakkelijker te kunnen voortbewegen).

Haha, mooi gezegd. Als ik je smaak bekijk denk ik dat 'ie vast nog gaat vallen als je 'm een tijd later nog eens luistert.

Vette plaat dit, inderdaad vergelijkbaar met My Bloody Valentine en vooral Tim Hecker. Kennen alle liefhebbers hier de EP uit 2008 al?

Voor het eerst in lange tijd weer eens beluisterd. Het is af en toe bijna lachwekkend hoe erg sommige nummers imitaties zijn van Fennesz (openingsnummer en titeltrack b.v.) en William Basinski (Who Told You This Room Exists), maar los daarvan nog steeds een mooi album.

Dit album is geheel gevuld met muziek die leunt op gelaagde soundscapes. Toch biedt het album een variatie aan klankbeelden. Van somber tot angstaanjagend en van luchtig tot zwaar op de hand. Het album verveelt mij daarom geen moment. Ik heb geprobeerd de sfeer van de nummers zo goed mogelijk te verwoorden.

Opener I Never Lose. Never Really heeft een dromerige, atmosferische stijl met lagen van vervormde geluiden en echo’s. De geluidsmuur is rafelig maar warm. De muziek voelt melancholisch en introspectief, alsof het een verre herinnering oproept. De focus ligt op de emotionele en hypnotiserende sfeer die het nummer oproept. (8)
Het tweede nummer Red Velvet or Nothing van Belong heeft een dichte, wazige geluidssfeer vol vervormde klanken en pulserende lagen. Het nummer straalt een gevoel van mysterie en melancholie uit, zonder herkenbare zang of tekst. Ook dit nummer is hypnotiserend. (8)

Titelnummer October Language klinkt luchtiger, meer opgewekt. De soundscapes blijven gruizig en rafelig met een vaag ritme. Er zijn geen teksten. De sfeer is meditatief (8)
I'm Too Sleepy...Shall We Swim? heeft een dromerige, bijna etherische sfeer, met zachte, golvende lagen van geluid. Het nummer roept een gevoel van rust en vervreemding op, alsof je zweeft of wegdrijft. Er is geen tekst; de focus ligt volledig op de kalmerende ambiance. (6,5)

Remove the Inside heeft een donkere, intense sfeer met zware, vervormde lagen geluid. De muziek voelt introspectief en onheilspellend, alsof het een innerlijke worsteling weerspiegelt. Zonder zang of tekst ligt de focus op de gelaagde klanken, die emoties oproepen zoals vervreemding en eenzaamheid. (7,5)
Who Told You This Room Exists? heeft een mysterieuze en spookachtige sfeer, met diepe, resonerende klanken en wazige lagen geluid. Het voelt alsof je door een onbekende ruimte dwaalt. Zonder zang of tekst ligt de nadruk op het oproepen van een gevoel van verwondering. (7,5)

All Equal Now heeft een melancholische en zwevende sfeer, opgebouwd uit vervormde geluidsgolven en zachte, repetitieve structuren. De muziek roept een gevoel van tijdloosheid en introspectie op (7) De sfeer is somber tot soms zwartgallig (8)
Afsluiter The Door Opens the Other Way heeft een diepe, mysterieuze sfeer met golvende lagen van vervormd geluid. De muziek voelt ruimtelijk, alsof het een verborgen wereld onthult. (8)

Conclusie en Aanbeveling
Dit album biedt een meeslepende luisterervaring vol gelaagde soundscapes en wisselende stemmingen. De nummers variëren van dromerig en rustgevend tot donker en mysterieus, waardoor het nooit verveelt. Met rijke klankbeelden en hypnotiserende sferen is dit een aanrader voor liefhebbers van atmosferische muziek. Zet een koptelefoon op en laat je meevoeren!

Waardering 7,7