Garmarna - Hildegard von Bingen (2001)

Een lastige plaat. Garmarna is bekend van hun dark/medieval Zweedse folkmuziek. Dat klinkt prima, zeker door hun aanpak, middeleeuws maar met een moderne (soms elektronische) snik.

Op deze plaat gaan ze een wat andere koers varen, ze nemen de liederen van Hildegard von Bingen onder handen. Ik begrijp dat niet bij een ieder een belletje gaat rinkelen, dus vooraf wat uitleg.
Hildegard, een non (als absis leidde ze een klooster) was onder meer actief op het gebied van religie, kosmologie, wetenschappen, filosofie, compositie en muziekbeoefening, poëzie, plantkunde en taalkunde.
Ze was een mystica, maar ook een wetenschapper, theoloog, muzikant, tekstschrijver. Voor die tijd (1100-1200) uniek en ongekend. Haar mystieke teksten worden nog gelezen en vallen op door de vrije manier waarop ze theologische zaken beschrijft, maar ook de persoonlijke, bijna erotische manier van haar geloof.
Haar teksten op muziek zijn in de klassieke wereld zeer bekend en worden nog uitgevoerd of op plaat gezet (door bijvoorbeeld Sequintia). Klassiek geschoolde stemmen met Middeleeuwse instrumenten zorgen voor een mooi authentiek geluid.

Hilegard van Bingen is 'hot' tegenwoordig, zo'n onafhankelijke vrouw, toch wel rebels spreekt tot de verbeelding, zeker bij diegenen die esotorisch zijn ingesteld, dus in new age kringen. Vandaar dat er ook daar nogal wat muziek van haar uit is gekomen met een zeer discutabel kwalitatief gehalte.

Garmarna heeft zich ook aan gewaagd en eerlijk gezegd, geheel geslaagd vind ik het niet.
De songs van Hildegard van Bingen zijn zo sterk, dat ze eigenlijk weinig nodig hebben. Als ze 'gregoriaans' worden gezongen is het al prachtig. Garmarna probeert het te modern te doen, met allerlei electronica, trip hop, dat de melodie soms maar bijzaak is. Ze raken wat mij betreft de kitsch grens regelmatig en dat is jammer.
In de commentaren lees ik hetzelfde, dat sommigen niet snappen, waarom de plaat op deze wijze is geproduceerd en waarom ze niet meer op de Sequentia wijze het hebben gedaan.
Verder ben ik bang dat de aanpak redelijk snel achterhaald is, het hoort qua stijl geheel in eerste jaren van het millenium.
Omdat de muziek van Hildegard zo sterk is geef ik toch drie sterren, maar Garmarna kan beter terug gaan naar hun Zweedse roots. Nog genoeg te ontdekken en laat de mystica maar lekker links liggen.