The Everly Brothers - The Golden Hits (1962)

De mooiste verzamelaar van de Everly Brothers met een prachtig geluid voor die tijd. Dat kon je wel aan Warner Bros overlaten in die tijd.

Ik heb 'Lucille' van L.R. altijd een flauwe cover gevonden, maar de rest is o.k.

Ik ben momenteel veel van het oeuvre van The Everly Brothers aan het beluisteren (hun albums duren nvaak niet langer als een half uur, dus ben ik er zo doorheen) en deze bevalt me tot nu toe het beste. Een mooie verzamelaar.

Mijn ouders hadden deze, ben er mee opgegroeid. Maar vind het een melancholisch en depri album. Heel vreemd maar het is zo.
Dan liever Buddy Holly, ook uit die tijd.

Het ene nummer vind ik nog mooier dan het andere. Sommige nummers zijn inderdaad behoorlijk melancholiek - bijvoorbeeld het wonderschone So Sad dat ik niet zonder gevoelens van spijt kan beluisteren. Deze ijzersterke compilatie prefereer ik boven allerlei andere "gewone" albums van de heren Everly Brothers. Gaat mij nooit vervelen.

Inderdaad een fraaie collectie van hun eerste succesvolle jaren bij Warner Brothers. Leuk om te zien dat de originele B-kant van Crying In The Rain, I'm Not Angry, ook op dit album staat. Mijn overleden neef had deze single en wij draaiden dat B-kantje toen (1976) vaker dan de A-kant. Ben niet zo gecharmeerd van Lucille. De versie van Don & Phil komt zeurderig op mij over, de agressieve en energieke aanpak van Little Richard ligt me meer. Muskrat en Don't Blame Me liggen me ook niet zo maar zijn 'passable'. De laatste is interessant vanwege het jazzy karakter.
De broers zouden zich vanaf 1964 met steeds meer moeite staande weten te houden maar ik daag iedereen uit om hun albums van die periode eens te beluisteren. Beat & Soul, het met The Hollies opgenomen Two Yanks In England, In Our Image en Roots doen naar mijn mening in niets onder voor het materiaal van de periode 1956-1963.

Dit was ooit de perfekte aanvulling op de verzamelaar van hun vroege Cadence hits. Inmiddels vervangen door de Walk Right Back 2CD want smakelijke hapjes als The Price Of Love zijn natuurlijk ook niet te versmaden



Huh ?!! Geen klachten over Ebony Eyes ?!! Dat nummer is toch echt te erg .............

Crying In The Rain is dan weer een van mijn "heilige" nummers. De eerste melodie die ik ooit, als vrije opdracht voor blokfluitles, uitzocht en op papier trachtte te zetten. Tante Carole loopt als een rode draad door mijn muzikale opvoeding heen.

Ha bijna 20 jaar geleden dat ik hier een berichtje achter liet. En nog steeds vind ik dit een fantastisch album..