Mayhem - Esoteric Warfare (2014)

We hebben er even op moeten wachten, maar tegen het einde van deze maand kunnen we eindelijk weer een nieuw Mayhem album verwachten.

Oeh.

Heb Psywar al een poosje op mijn playlist staan en mijn god, wat is dit een heerlijk Mayhem nummer. Kan niet wachten tot ik de hele plaat kan beluisteren.

De nieuwe Mayhem is toch weer een eigenzinnig staaltje metal geworden. Niet zo apart als Ordo Ad Chao maar toch zeker geen alledaags black metalschijfje. De Euronymousdagen liggen al een tijdje achter ons wat dat aan gaat. Mayhem kiest opnieuw niet (direct) voor associaties met onderdelen uit het schimmige verleden. Het moet allemaal even zijn weg vinden; wat meer luisterbeurten krijgen maar intrigerend is het allemaal wel. Vooral Attilla overtreft zichzelf met zijn sinistere voordrachten.

Complex product, wat ik U zeg.

Sowieso, Hij hangt nogal nadrukkelijk, bijna zelfverzekerd in het glas. De kleurtoon is zéér donkerpaars, haast zwart. Ondanks de lange ligging is hij zeker niet zuur, deze Esoteric Warfare. In het bouquet ontwaar ik weinig fruit maar juist veel animaals. Ook merk ik tonen op die je niet direct in een bouquet verwacht: rotting, aardse tonen ... steenkool ... ook salmiak en carboleum. Tanines tref ik in overvloed en die maken dat je steeds iets anders proeft als je het maar lang genoeg in je mond houdt. En dat beloont zich met een afdronk als die van een dubbele espresso: iets bitter en wat aan het verhemelte plakkend.

Moeilijk te combineren, misschien daarom juist maar nuttigen met gewoon helemaal níets ernaast.

Mooie observatie dix.

We hebben er even op moeten wachten, maar dat lijkt dan ook meer dan de moeite waard geweest. Wat een heerlijke black metal plaat. hoe krijgt Mayhem het toch voor elkaar om steeds weer onmiskenbaar black metal te blijven,en toch steeds weer als geen andere black metal band te klinken. Elke plaat klinkt als iets wat ik nog niet eerder gehoord heb, en wat ik ook haast onmogelijk met een andere band kan vergelijken, maar toch is het onmiskenbaar Mayhem!

Een zeer uitgebalanceerd en gelaagd album. Complex en subtiel (voor zover er bij Mayhem van enige subtiliteit gesproken kan worden natuurlijk). Ligt in het verlengde van Ordo ad Chao (en dan vooral van het nummer Illuminate Eliminate), maar vergeleken met die plaat ligt het tempo gemiddeld nog lager en komt de broeierige spanning beter binnen sijpelen. Ik vind het eigenlijk met afstand het beste werk wat Mayhem tot nu toe heeft uitgebracht.

Ook prachtig artwork. Dat staat bij deze band toch mijlenver af van de clichématige noordse landschapjes of clowneske uiterlijkheden bij menig andere black metal artiest.

Zeer goede vocalist inderdaad die Attila. Hoewel het duidelijk een black metal album is, zorgen enkele rustige en expirimentele passages voor bijzondere afwisseling. Een duidelijke rode draad is niet aanwezig maar mede door bovengenoemde is het een bovengemiddeld werkje geworden. De eerste luisterbeurt was moeizaam maar na een tweede luisterbeurt is het album zeker boeiender.

Esoteric Warfare intrigeert in eerste instantie, vervolgens gaat het nog eens groeien uiteindelijk is het niet meer uit je kop te krijgen. Wat een smerige vette drek storten deze Noorse veteranen weer over ons uit. Tegelijkertijd is het ook erg intelligent en vooral heel muzikaal.

Mayhem zal altijd wel die band van die kerkverbrandingen en van die verrekte Euronymous blijven. Helaas, wat mij betreft. Want vanwege de buitengewoon interessante ontwikkelingen die de band steeds maar weer weet te ontspinnen, verdient Mayhem een serieuze opwaardering als gespreksonderwerp.

De lijst met interessante metalreleases uit 2014 wordt langer en langer..