The New Division - Together We Shine (2014)

Moeilijk tot stand gekomen tweede album. John Kunkel (de frontman) is alle muziek op begeven moment kwijtgeraakt. De band moest helemaal opnieuw begonnen. Together We Shine klinkt heel anders dan voorgaand album Shadows. Vrolijker en meer up beat. Together We Shine is nog elektronische dan al het werk hiervoor. Het is te horen dat de band veel naar dancemuziek heeft geluisterd, aangezien veel nummers op dezelfde manier in elkaar zitten. Het luistert allemaal weer fijn weg en na het album geluisterd te hebben, zit ik weer vol energie. Niet elk nummer is even goed geslaagd, maar er staan weer enkele pareltjes op.

Brrrrr, draak van een album. Het debuut staat bij mij zeer hoog aangeschreven, zowat elk nummer daarop is een persoonlijke klassieker, maar hier lijken ze het spoor helemaal bijster. Weg zijn de galm, sprankelende synths, mysterieuze lyrics, dromerige melodieën enz. In plaats daarvan krijgen we iets geserveerd wat zo kan doorgaan voor de nieuwe Calvin Harris en zelfs met wat geluk een plaats op Tomorrowland kan krijgen. De naam Avicii durf ik nog net niet noemen, hoewel soms het niveau niet veel hoger is dan dat. Vooral die opgewarmde kermisbeats, zowat te horen in elk nummer, bezorgen me heftige jeuk. Jammer dit te moeten aanhoren van dit voor mij sympathieke bandje. Gelukkig is het debuut er voor de eeuwigheid.

Ik vind het album minder dan Shadows. Maar ik ben zeker niet zo negatief als Man Of Sorrows hierboven is. Het album begint sterk. Maar is niet overal van hetzelfde niveau. Misschien is dat het gevolg van dat de band al haar muziek is kwijtgeraakt in het proces van het maken van het tweede album. Iets meer tijd, iets meer verschillende nummers en het was weer een erg goed album geworden. Nu vind ik het een moeilijk album om in één draai af te spelen. Ik vind niet dat deze band in één adem met Calvin Harris of Avicii genoemd kan worden. Dan vind ik een belediging voor deze sympathieke band. Er zitten genoeg mooie momenten in. Het is te horen dat The New Division veel heeft met trance muziek. Dit blijft voor mij een band om in de gaten te houden. Hopelijk pakken ze met hun volgende album weer een stijgende lijn.

Hoh wat een flauwe zaak is dit zeg.
Ik moet net als Man of Sorrows denken aan de platte EDM die tegenwoordig zo populair is.
Ook al kiezen ze hier voor een gemakkelijkere dansbare weg, ik beweeg stukken meer als Shadows opligt. Waar zijn ook die leuke gitaarlijntjes gebleven? Niet alleen de muziek klinkt hier erg zwak, ook de zanglijnen van John Kunkel zeggen me helemaal niets. Hij had de muziek beter nogmaals verloren. Enkel Den Bosch vind ik de moeite waard.

Ik moest even hier op Musicmeter kijken of we met dezelfde band van doen hadden, de band die een puik debuut had afgeleverd met Shadows. Oei. Ja dus....

Ik denk dat ze zelf ook wel realiseren dat dit een miskleun was, begin 2015 verschijnt er alweer een nieuwe LP. Een nieuwe kans dus, dat hebben ze aan de hand van hun voortreffelijk debuut wel verdiend.

Copycat is al te beluisteren