Global Communication - Fabric 26 (2006)

De eerste keer dat ik dit luisterde heb ik het na een handvol nummers uitgezet. In het begin wordt namelijk op monotome wijze hiphop gedraaid, wat na een tijdje negatief op de zenuwen gaat werken. Daar komt op gegeven moment wel een twist in zie ik als ik naar de tracklist kijk. Toch maar eens een keer helemaal luisteren dan.

Meestal ben ik het wel met je eens John Doe, maar deze keer kan ik me niet in de kritiek vinden. Allereerst zijn er maar 3 hiphopnummers in de mix te vinden (Serene Vision, Lightly Anxious en Now U Know). Die track van Tableek bijvoorbeeld is best wel straightforward, maar wordt ter compensatie omringd door nummers die weer redelijk 'soulful' zijn. Maspyke's bijdrage vind ik zelfs erg warm en levendig door de blazers (of wat het ook zijn), in ieder geval niet monotoom. Kortom, geef de gehele schijf nog eens een kans.

Ik vind het in ieder geval een leuke Fabric, eens een keer wat anders. Global Communication zegt er zelf dit over:

Two sections that neatly blend together representing our shared love of emotive deep grooves, future funk, soulful and jazzy vibes, showcasing artists who inspire and motivate us through their classy, honest productions.

Zal 'm eens herkansen Poa. Ik had nog niet gestemd dus ook nog niet geoordeeld over deze fabric als geheel. Een aantal namen aan het einde van de tracklist spreken me voornamelijk aan -Vince Watson, Balil, As One- omdat ik die ken en leuk vind. Van Global Communication geniet ik altijd als ik hun eigen werk luister. Ook Tom Middleton en Mark Pritchard (Harmonic 313) vind ik los prima. Deze mix viel (qua begin) alleen flink uit de toon voor wat ik van hun werk gewend was en men zet denk ik toch meestal iets op omdat je voor het moment een bepaald geluid of type muziek zoekt.

Er zit wel meer hiphop invloed in dan in maar 3 nummers trouwens (hoewel die 3 misschien meer pure hiphop), bij discogs zullen de tracks van het begin vrijwel allemaal onder electronic/hiphop staan vermeldt. Dit overigens vette nummer van Dabrye is bijvoorbeeld door Jay Dee beïnvloed (zoals bijna al zijn muziek naar hij zelf zegt). Een minimale (instrumentale) hiphop, waar inderdaad wel soul en een soort futuristische funk inzit. Ik denk dat ik deze stijl nu wat meer kan waarderen dus er is genoeg hoop voor een herbeluistering.

Eerste helft met underground westcoast hiphop is juist erg dik, stuk voor stuk vette tracks. Daarna wordt het allemaal wat gewoontjes.