The Pasadenas - To Whom It May Concern (1988)

Echt gekocht voor een feestje. Ik vind het zelf niet zo wat, dit. kwalitatief niets mis mee maar het doet me verder niets. Evenwel geen spijt van de aanschaf: 'Tribute' vult de vloer nog steeds.

Ook Riding on A train doet het aardig op feestjes. Enchanted Lady doet het aardig na het feestje.

Deze jongens maakten muziek die hun tijd ver vooruit was....of eigenlijk......ze waren te laat geboren. Op dit album hoor je plezier, authenticiteit en pure liefde voor muziek. Het geluid is niet cliché jaren '80, maar zit vol met blazers en bovendien kunnen deze jongens ook echt zingen. Natuurlijk kennen velen slechts hun hitjes, maar deze jongens hadden meer potentie en kwaliteit dan er uiteindelijk na 3 albums uit is gekomen. Jammer, want in deze tijd hadden ze zich ook prima staand kunnen houden met zo'n album. Deze is veruit hun allerbeste. Aanrader als je van nu-soul houdt. Er staat eigenlijk geen slecht nummer op. Ik vind alleen Something Else een beetje buiten de boot vallen.

Prima album dat een uiterst relaxte sfeer uitstraalt met hier een daar een flink uitspatting (de overbekende 2 eerste hits en de afsluiter). Waarbij ik Tribute (Right On) in mijn top 5 van de 80's reken.
Wat een meer dan fantastische track blijft dat toch.

Dit album zal ook nooit gedateerd over komen voor mij. Tijdloze (nu) soul van een goed niveau.
En zeker jammer dat de guys dit niveau niet samen met hun producer(s) hebben kunnen door-trekken, enkele latere hitjes daargelaten.
Something Else valt als geweldig funk nummer (met aan het einde een nog prettiger gospel deel) zeker uit de toon, maar dan op een flinke positieve manier. Erg fijne en sterke afsluiting van dit album.

Jaren in de kast liggen, ooit gehad van mijn zus.

En als ik het nu terug hoor weet ik waarom het jaren in de kast ligt... Veel te zoete wanna be soul boy band pop muziek... Tribute is samen met "train" het enige acceptabele nummer. De rest vind ik echt heel erg saai en vervelend.

Terug die kast in.. kan immers niet weg gedaan worden, heb beloofd er goed voor te zorgen dat doe ik dan ook, door zo weinig mogelijk te draaien.

Tribute vind ik wel sterk, moest zelfs een beetje aan Terence Trent D'Arby denken.
Maar dat komt natuurlijk ook door het groot aanwezige danselement in de clip.

Vind tribute sterk, maar de rest van deze plaat toch allemaal wat te zoetjes, en de hoes wat te gay.