Whitesnake - 30th Anniversary Collection (2008)

Prima verzamelaar die, naar ik begreep, dezelfde tracks bevat als de silver collection.


Toch is het meer een David Coverdale-collection omdat het ook nummers bevat die onder de naam David Coverdale en Coverdale/Page zijn uitgebracht. Dus de naam Whitesnake is niet helemaal op zijn plaats. Toch draaien deze schijfjes regelmatig rondjes in de cd-speler van de auto.

Leuk zo'n verzamelaar met liedjes die ik, op een uitzondering na, allemaal al heb. Leek me wel eens mooi om de hoogtepunten te horen van de albums. Natuurlijk 'mist' er wel eens een persoonlijk favoriet nummer als Long Way from Home en wordt er niets van Coverdales eerste soloplaten (zo vlak na Deep Purple) geplaatst. Toch heb ik hier - alle 3 schijven achter elkaar - veel plezier aan beleefd. Had van mij niet chronologisch geschikt hoeven te worden. Sommige nummers hoor je later nog eens live of in een andere versie. Voor Crying in the Rain koos men voor die van Saints & Sinners. Ain't No Love in the Heart of the City lijkt me de liveversie uit 1978. Een album als Restless Heart komt er nog vrij bekaaid af met 1 nummer. Mijn favorieten zijn o.a. Slow 'an Easy, The Time Is Right for Love en Still of the Night. Men krijgt overigens eerder iets van Slip of the Tongue te horen dan van 1987. Dat zo ongeveer mijn indrukken. Sound is prima. Enig verschil met de Silver Collection is het weglaten van She Give Me en (intro) Into the Light van David's gelijknamige soloalbum.

Op cd 3 wordt het geluid meer mainstream. Bij Guilty of love doet de gitaarrif mij aan Thin Lizzy denken.

Niet dat daar wat mee is maar het Whitesnake-geluid (Voor zover dat bestaat) verdwijnt steeds meer.

Het wordt nog radiovriendelijker allemaal.

Met name nummers als The Deeper the Love, Give Me all Your Love en Here I Go Again '87 zijn voor mij debet aan dat radiovriendelijke. Die eerste disc beslaat hoofdzakelijk de oude Snake, op die andere 2 schijven staat meer later werk, maar kom je ook nog oud werk tegen. Op disc 2 staat ook radiovriendelijk materiaal als Fool for Your Loving, Too Many Tears, Now You're Gone en Take a Look at Yourself. Guilty of Love stamt van Slide It In uit '84; daar is de halve oude line-up vervangen door een nieuwe. Na de opnames van Saints & Sinners ('81-'82) hield Coverdale alleen Jon Lord over. Gitarist Mick Moody kwam nog terug om later door John Sykes vervangen te worden.

Jammer dat Last note of Freedom uit 1990 dan niet even is meegepikt als hier ook zijn solo werk op staat.

Komt uit de film Days of Thunder, score werd door Geffen uitgebracht. Een paar van zijn laatste nummers onder SPV erop zetten was voor EMI schijnbaar makkelijker. Het bestaan van Last Note of Freedom wist ik overigens niet.

Last note of freedom is volgens mij nog als single verschenen maar elders dan op de soundtrack cd van days of thunder ben ik m nog niet tegengekomen. Take a Look at yourself van coverdale/page is ook van Geffen. De single Coverdale/Page - Take Me For A Little While - YouTube ontbreekt ook zie ik.
Maar er blijft genoeg lekkers over hoor.

Coverdale/Page werd zowel door EMI als Geffen uitgebracht, verschilde per werelddeel. Je doet mij in ieder geval wel een plezier met Coverdale/Page. Vanochtend dat album nog gedraaid - nu draait Starkers in Tokyo. Staat nog wel ergens een optreden in Osaka van Coverdale/Page op YouTube, spelen ze naast nummers van hun plaat ook Zeppelin en Whitesnake.