Shabaam Sahdeeq - Keepers of the Lost Art (2014)

Lengte van dit album is toch wel het grootste nadeel, verder een lekkere plaat. Shabaam is altijd een erg bekwame rapper geweest, en laat dat hier weer zien!

Shabaam Sahdeeq is een naam die mij al lange tijd bekend in de oren klonk, maar mijn eerste bewuste kennismaking met hem was op het album van Eddie B van vorig jaar. Later kwam ik zijn naam tegen bij projecten als Hip Hop for Respect, Black Snow 2 en een album van M-Phazes.

Waarom deze man nooit echt iets fatsoenlijks heeft uitgebracht is mij een raadsel. S-Dub is inderdaad een zeer bekwame rapper en dat laat hij op Keepers of the Lost Art ook horen door de enige echte constante factor van hoog niveau te zijn. Ik heb geen slecht moment van hem kunnen ontdekken op dit album. Ook de beats zijn grotendeels voldoende tot (erg) goed en in combinatie de raps van Shabaam en de gastartiesten levert dit een fijne, lichtelijk grimmige oldschool-sound op die gelukkig niet gedateerd klinkt.

Helaas is het album te lang waardoor het hier en daar wat in kakt, wat ook weer ten koste gaat van mijn aandacht voor Shabaam. Er staan een paar fillers/inwisselbare tracks op die wat mij betreft weggelaten hadden mogen worden. Als de overgebleven 12 tot 15 nummers dan nog een beetje meer het energie hadden van Tranquilo had dit een geweldige 'comeback' kunnen worden.

Laten we even naar de begindagen gaan, als een jonge Sahdeeq geassisteerd door Nick Wiz een aantal zeer dope singles opneemt. Geen van deze singles werden echter een hit, erger nog ze werden niet eens uitgebracht, dit gebeurde jaren later pas. Toch wist Shabaam wel een platendeal uit het vuur te slepen, bij Rawkus het label die zo’n beetje elke toffe MC onder contract had. Rawkus stond er echter ook om bekend dat zij van bijna geen enkele underground artiest een album uitbrachten. Rawkus was bezig met meters maken, de artiesten die met hun singles dikke hits scoorden kregen een album de anderen niet. Toch heeft Shabaam tot 2000 onder contract gestaan bij Rawkus en bracht enkele vette 12′s uit, helaas bleef een album uit. In 2001 tekende Shabaam een albumdeal bij Raptivism. Hetgeen daaruit voortvloeide was het behoorlijk tegenvallende “Never Say Never”. Ik denk dat dit album de carrière van Shabaam ook een (tijdelijke) nekslag gaf, er kwamen wel wat eigen beheer mixtapes uit maar dit gaf hem zijn shine niet terug.

Lees hier de volledige recensie