Miles Davis - Doo-Bop (1992)

Miles Davis mengen met hiphoppers, kijk het werkt!

Hoe komt deze hier zo laag qua score te staan ?

ok, misschien niet zijn allersterkste werk, maar dit is best een

onderhoudend plaatje.

Hoorde deze voor het eerst in een Antwerpse bar, de barmeid was

trouwens ook zwart en leuk en stond er wreed op te swingen.

Kàn nu dat beeld niet meer loszien van het horen van deze funky stuff.

Absoluut niet slecht dit!

3.5 voorlopig. Maar wie weet misschien nog te verhogen ??

3.5 dat is dus : ***1/2

mwah. best leuk om eens te draaien, maar ik kan nu niet zeggen dat het me iets zegt.

@EVANSHEWSON

Ook leuk, vond je Miles ook leuk

Miles Davis op de beats van Easy Mo Bee : ZALIG!!!

Serieus?? Easy Mo Bee?? Dit moet ik dan horen!

Idd; dit zalje zeker bevallen.

Oh oh dat zelfs Davis zich liet inpakken door hip-hoppers...

Maar goed ik zal die hoes eens snel verbeteren.

Wat is er mis met die hoes?

Met de hoes is niets mis mee.

Nu niet meer nee Hij was heel onscherp.

Mix van Hip-Hop beats van Easy Mo Bee (en dat is de minste niet!) en het spel van Miles Davis... Ik vind het geslaagd!

Heerlijk klinkt dit, zoals Funky Monk al zei. Elk nummer klinkt gewoon goed. Wel wat bekende samples. Die zijn wat te vaak gebruikt.

Die raps van Easy (hij is dat toch?) vind ik niet veel toevoegend. Teveel over hoe goed Miles wel niet is etc. Ietsje te veel van het goede. Raps van Rakim zouden hier best goed bij passen...of Kool G Rap, Big Daddy Kane... Dát zou heerlijk zijn.

Voor nu een sterke 4*, maar dat kan stijgen!

Niet zijn beste; Wel een lekker album met funky grooves.
Het was bij mij destijds zowat mijn kennismaking met het begrip Miles Davis, een artiest die me tot dan toe redelijk onbekend was.

Ik zat in een Antwerps café toen die cd werd opgezet; Het ging er gelijk swingend aan toe, het barpersoneel ging uit de bol, de klanten swingden, zelfs zittend op hun barkrukken...

Ik vroeg info omtrent de plaat die opstond en kreeg de hoes in handen. Het was nog op vinyl, een erg mooie hoes, zeker als je die op elpeegrootte kan bekijken.

Ik heb achteraf deze cd gekocht en geleidelijk aan ontdekte ik het eerdere en vooral puurdere werk van Miles.

Niet meteen de allerbeste manier om het werk van Miles Davis te ontdekken, maar iedere manier is goed, als je het oeuvre van Miles maar ontdekt.
Ondertussen vind ik zijn ouder werk stukken beter en interessanter, maar toch leuk dat ik op een geheel onverwacht moment, bij verrassing geconfronteerd werd met Miles Davis.
Mij toen geheel onbekend, dat is nu echt anders...

Als ik deze cd nog eens draai, dan heb ik daar zo mijn herinneringen bij... en is deze nu bij mij voor eeuwig en drie dagen met die bar in Antwerpen verbonden, raar hé??

Deze mix van Miles en Easy kan mij wel bekoren. Energiek, van alle tijd en een rapper die zijn vak verstaat. Wel even wennen maar het is zeker een gedurfde en geweldige plaat.

Ik vind deze plaat helemaal niet slecht.

Miles wilde experimenteren met Hiphop.
En het lukt wonderwel.

Helaas stierf hij nadat hij de trompetpartijen had ingespeeld.
Dus de plaat komt een beetje over als een groot knip-en-plak werk.
Maar desondanks een van de betere jazz/hiphop crossover platen.

Jammer dat veel hiphop-liefhebbers deze niet kennen.

Op het eerste gehoor vindt ik deze plaat niet zo goed. Wel fijne producties en dergelijke, maar ik trek het niet zo.

Ik ben absoluut geen hiphopliefhebber, maar deze crossover met jazz vind ik inderdaad best geslaagd.... zie enkele posts terug.

Maar ik kan uit het hoofd Miles Duyvis-Voor als er een Fuif is- platen opsommen die ik stukken leuker vind; Water babies, Bitches Brew, Miles In The Sky, On The Corner....

Deze plaat is trouwens officieël gereleased in 1992, en dus niet 1991 zoals er hier staat.

Bedankt voor de info, en je hebt een verdomd mooie avatar! Ben je een meisje, dan wil ik je tongzoenen!

Ik beschouw je reactie maar als onserieus...

Heb de correctie aangevraagd, en die is geaccepteerd, dus nu staat het goed!

Uiteraard, maar dat van die mooie avatar meende ik wel!

Mja, Super Mario Bros 3. is en blijft mijn favoriete game ooit, maar goed, we wijken af!

IK ben geen spelletjesmens en zou het nooit geraden hebben.... Maar Miles Duyvis voor als er een fuif is dus.
Best goede plaat, maar Bitches Brew is mijn favoriet!

Ik ken verder alleen Kind Of Blue, en die heb ik een 4 gegeven. Bitches Brew staat zeker op mijn lijstje van albums die ik in de zeer nabije toekomst nog zal beluisteren. Vanaf ze hem weer binnen hebben in de bibliotheek, zal ik hem even lenen.

Gisteren was eens gedraaid - het begint heel goed, Miles groov't en is cool. Jammer alleen dat het project pas voor 60 - 70% in de steigers stond toen Miles het ziekenhuis inging en er niet meer uitkwam; het begin is goed en geeft aan hoe het had kunnen worden als Miles was teruggekeerd.

Je kan alleen maar raden, wat er anders was gemaakt.; en dit was 2 jaar vóór de eerste Jazzmatazz (Guru).

Easy Moo Bee en Miles dat is toch gewoon een topidee!
Sterk album waarop zowel Miles als Easy moo Bee laat horen wat hij kan
****

Ik vind het eigenlijk niet werken. Niet echt geslaagd.

Het blijft Miles Davis, en daarom kan deze plaat er zeker mee door. Maar dit is toch het minste dat ik tot nu toe van de man gehoord heb. De beats zijn me veel te nadrukkelijk aanwezig.

Zeker niet mijn favoriete plaat van Miles, maar desondanks toch een voldoende.

Miles was druk bezig met deze plaat toen ie ziek werd en het ziekenhuis in ging; hij was ervan overtuigd snel weer beter te zijn en de draad weer op te kunnen pakken. Hij heeft het ziekenhuis niet levend mogen verlaten. Je kunt dus lang praten in hoeverre het album 'af' was bij het verscheiden van Miles. Veel van zijn albums kregen pas hun definitieve vorm bij het samenstellen van de master.

Het staat eenieder vrij om te denken wat ie wil over dit album; een belangrijk deel van het verhaal staat staat gewoon in het boekje bij de cd beschreven (of lullen we gewoon over dit album a.h.v. mp3 - in welk geval de info simpel te vinden is via de wiki); voor mij was Miles een nieuwe weg ingegaan - hij vernieuwde zichzelf wel vaker. De vraag blijft waar die weg heen zou leiden, uiteindelijk. Afijn de good lord heeft 'em tot zich geroepen en het antwoord blijft uit.

Zeer fijn album wat lekker doorluisterd in een relaxte vibe.
Heeft iemand nog een voorbeeld van albums die hier erg op lijken?

@Maxmus

Als je Jazzmatazz Vol 1 en 2 nog niet kent van Guru, zou ik die eens checken.

Het is aardig om te vermelden dat dit album in 1993 een Grammy heeft gewonnen id categorie 'Best R&B Instrumental Performance'!

Zoals hierboven ook al aangegeven is, lijkt het album wel op Guru’s Jazzmatazz. Nu vind ik die van Guru behoorlijk goed. Deze van Miles was al een goede schets daarvoor.

Een paar euro armer, een bijzonder plaatje rijker.