Sage Francis - Copper Gone (2014)

Plaats ik het hier ook maar even.
Ik wil graag de cassette en de instrumental CD. Nu is er geen optie om dat te doen (lastig om te verzenden, schijnt. Zal vast wel buitensporig veel kosten), en ik heb ernaar gevraagd, dus lijkt het niet alsof het slechts een foutje is. Dus, is er iemand hier die alleen de CD wil en geen problemen ermee heeft om samen met mij te bestellen? Dan bestel ik de CD met instrumentals en de cassette, dan berekenen we even hoe we de kosten het beste kunnen splitten en dan stuur ik de CD naar jou als ik hem binnen heb (of jij de cassette en instru CD naar mij, wat maar beter uitkomt). Dus... iemand?

Het vorige album van Sage Francis lag me niet zo, waardoor ik zijn andere solo platen toen ook links heb laten liggen. Hier en daar heb ik een losse track beluisterd van zijn vorig werk, maar ik vond het wat te experimenteel klinken naar mijn smaak en ik ben ook niet echt een superfan van zijn stemgeluid. Zijn album met Joe Beats vond ik echter dermate vet, dat ik toch uitkijk naar dit album (al lag dat waarschijnlijk ook aan de dikke hip hop beats).

Hier kijk ik echt ontzettend naar uit. Sage Francis blijft een baas, helemaal op tekstueel niveau natuurlijk. Dit hiphopjaar is zóó goed

Ik vind hiphop de afgelopen jaren sowieso het interessantste genre van het moment, eigenlijk Ook dit jaar weer, inderdaad. Deze release gaat daar hoogstwaarschijnlijk aan bijdragen, ik ben heel erg benieuwd wat dit gaat worden, zeker gezien Sage's laatste album. Is er eigenlijk iets bekend over de sound hiervan?

Laten we allen de toevoeger van dit album prijzen. Prijs de toevoeger van dit album!

Prijs jij maar degene van wie je de link met tracklist hebt.

€2,99

En dan mats ik je nog.

In elk geval niet van jou, Mink. Riek ik daar enige jaloezie? Francis heeft gewoon een link naar de tracklist op z'n facebookpagina geplaatst.

Huh is zijn vorige album alweer 4 jaar geleden? Maar ik kijk uit naar dit album. Sage Francis is altijd kwaliteit.

Allez ik zal den Sage nog eens een kans geven...

Voor nu een 4*.
Tekstueel is Sage erg op dreef, en de beats zijn redelijk vernieuwend! Enkele elektronisch-achtige, moderne beats die Sage hééél fijn gebruikt in zijn voordeel. Het zijn allemaal serieuze tracks (geen You Can't Win-achtige tracks) die qua onderwerp in de lijn liggen van het eerdere werk. Verder nog enkele 'battle'-achtige tracks waarin hij zich richt op Macklemore o.a. ID-Thieves is daar één van. Of je het nou met hem eens bent of niet, het is nog wel een fijne track.

Na de release van zijn laatste album Li(F)e,was ik wat voorzichtig met het anticiperen van Copper Gone,na de eerste Single Vonnegut Busy,was ik echter om.
Kort samengevat voor nu even,voelt dit album als een overkoepelend orgaan vanaf a healhty distrust,lichtelijk ,personal journalls ,en the human death dance.
Tot dus ver heeft het mij weten te verrassen en weg te blazen !
Blij dat ik kaarten heb voor de melkweg in oktober !

Gruwelijk. Ik kende Sage Francis wel van wat losse nummers en Non Prophets maar het kwam bij mij nooit zo binnen. Hier lijkt alles op z'n plaats te vallen; erg vette producties met een enorm gedreven emcee die er vakkundig mee omgaat.

Deze klinkt al een stuk beter, de beats zijn experimenteler als op pakweg Hope maar wel iets meer hip hop dan op ander werk. Daardoor kan ik mijn aandacht beter erbij houden en stoor ik met niet aan het stemgeluid van SF. En dan krijg je dus wél een lekker album want qua flow is SF wel te pruimen en tekstueel is hij zelfs uitmuntend te noemen.

Bespreekt hij op 'The Set Up' nou Lord Jamar met zijn 'witten zijn te gast in het huis van hiphop'? "You set it up. I built this house!" zegt Sage. Misschien zie ik er teveel in, maar het lijkt te verwijzen naar Lord Jamar...

Ik weet het niet met dit album. Vrij boze sfeer, maar ik weet de helft van de tijd niet waar ie nou boos over is en dan wordt t nogal lachwekkend. De gebruikelijke cynische humor ontbreekt ook grotendeels op dit album. De beats zijn nog wel ok, maar meh, ik weet t niet....

Het is inderdaad een mix van boosheid, sarcasme, zelfspot, sociaal commentaar, persoonlijke ervaringen en andere soorten kritiek (hij heeft het volgens mij over Macklemore op ID Thieves en hij bespreekt volgens mij Jamar op The Set Up). Maar niks om 'blij' van te worden (behalve enkele goede regels).

Ik was wel nieuwsgierig naar dit album, maar ik wist niet echt wat ik ervan moest verwachten. Li(f)e is vooralsnog het enige album van hem dat ik meerdere luisterbeurten heb gegeven. Dat was een goed album, maar op Little Houdini na is er weinig blijven hangen.

Dus ik heb dit album zonder verwachtingen geluisterd en dat is mij bijzonder goed bevallen. Copper Gone is een steengoed album geworden, sowieso één van de beteren van dit jaar. Een verbitterde en soms razende Sage Francis legt heerlijk flowend de ene sterke verse na de andere neer. De woede komt ook oprecht op mij over, wat natuurlijk ook een plus is. Daarbij vind ik dit album productioneel ook uitstekend in elkaar zitten. Cecil Otter heeft maar twee beats op zijn naam staan, maar ik vind de algehele sound van dit album wat neigen naar Doomtree. Ook daar heb ik geen problemen mee.

Copper Gone is voor mij een onverwacht goed album geworden. Reden genoeg om toch maar wat meer Sage Francis te checken.