Case Mayfield - Another Glorious Battle for the Kingdom (2014)

Ben benieuwd hoe dit klinkt tov de 2 voorgangers

Reeds te beluisteren op de Luisterpaal.
Prima popplaatje. Flinke vooruitgang ten opzichte van '10' maar lang niet zo goed als zijn 'Case Mayfield' EP.
Gitaartechnisch zitten er aardige stukken in. Wat betreft teksten ben ik wat minder enthousiast.

Deze Case Mayfield is lekker productief. Zijn eerste EP kwam uit in 2010, en daarna volgenden nog 2 EP's en 2 reguliere albums. Hierbij was zijn laatste album meer een experiment. 10 nummers, opgenomen en gemixt in 10 dagen. Vandaar ook de toepasselijke titel 10. Maar nu is er dus weer een 'regulier' album.

En dat begint wel aardig. Op Where Do We Go From Here horen we een akoestische gitaar en de fijne warme stem van Mayfield. Hier valt ook al de goede productie op, alles klinkt kraakhelder. Er zit voldoende afwisseling in de nummers, waarbij er stukken meerstemmig te horen zijn (Rumble) en de stem soms wat meer naar de voorgrond is gemixt (Royalty in Exile). Dat zijn stem niet altijd even soepel is, is trouwens te horen op Firestorm en The Stage Is Set, waar het 'schreeuwen' soms wel echt over het randje gaat. Maar daarna begint voor mij het sterkste deel van het album. Het begin is allemaal wel leuk en aardig, maar naar het einde toe gaat het tempo wat omhoog en wordt de sfeer ook wat duisterder. Hier wordt het gitaar-spel wat interessanter en komt de stem van Mayfield ook beter uit. Hoogtepunt voor mij is Close Enough. De stem van Case Mayfield is hier precies goed, met soms een ruiger stukje maar nog precies onder controle. In combinatie met een goede melodie en toevoeging van viool blijft het ook interessant richting het einde.

Een beetje een slow starter dus dit album. Het begint aardig, maar wordt eigenlijk steeds wat meer uptempo naar het einde toe, en dat deel bevalt me bijzonder goed. Een kleine 3,5 voor het begin, 4,0 voor het einde.

Overgenomen van mijn blog: Pat-sounds

Ik vind 'Close Enough' juist weer 1 van de mindere liedjes.

'Rumble', 'Firestorm', 'The Stage is Set' en 'Every Little Thing' zijn mijn favoriete tracks. Behoren tot zijn beste werk imo.

Mooi, ietwat lieflijk album van eigen bodem. De stem doet me soms denken aan die van Ari Picker van Lost in the Trees.

Die associatie heb ik totaal niet, die stem klinkt veel cleaner. Doet mij qua stem juist wat denken aan Joseph Arthur. Sympathieke cd dit.

Weer een prachtige plaat van Case Mayfield. De eerste helft is wat op veilig gespeeld, maar op de tweede kant horen we de experimentelere kant van Case en die is zoals we gewend zijn prachtig om naar te luisteren.

Hij mag dan wat in de vergetelheid dreigen te geraken; ik draai zijn platen nog steeds met veel plezier.

Een verdiende 4,0*