In de sale bakken van een zeer goede platenzaak zat zowel tweedehands materiaal (vinyl) als een aantal nog gesealde platen. Normaal 5 euro per stuk, wat al ioet zo duur is, maarook de mogelijkheid van 10 voor 35 euro. De tweedehandse platen had ik al snel te pakken, wat wil je met bijvoorbeeld Van Morrisson, Arlo Guthrie, Steeleye Span, maar ik besloot om toch het nog nieuw materiaal ook een kans te geven en mee te nemen. Deze uiteenlopende keuze verbaasde de eigenaar wel, maar ik gaf aan niet enkel in het verleden te blijven.
Dus 'Seek Warmer Climes' van Lower had ik als laatste meegenomen, hier had ik wel de meeste twijfels over. Kon ik dit nog wel aan ? Waarschijnlijk als twintiger, geen probleem geweest.
Deze plaat is intussen ook al wet 12 jaar oud. 'Lower' is een Deense post-punk post-rock band en dit is het eerste album na een eerste ep. Bij die eerste ep stond zanger Adrian Toubro met een kaal hoofd en was de muziek hele stevige punk. Bij dit album zien we de zanger in een totaal andere setting, bijna een romantische. Misschien om duidelijk te maken dat de muziek wel wat is geëvolueerd. Een recensent geeft als voorbeeld ook Joy Division, de verandering van de eerste ep 'Ideal For Living' naar het eerste album : Unkown Pleasures". Wel met de opmerking dat de vergelijking met zo'n bepalend meesterwerk natuurlijk wel wat mank loopt. Toch komt ook een andere recensent aan met Joy Division, in dit geval Ian Curtis en vindt dat zanger net zoals hem begrijpt dat rock zanger betekent dat je bepaald iets theatraals moet hebben.
Dan komen we ook bij een andere vergelijking, Peter Murphy van Bauhaus. deze vergelijking wordt ook gemaakt. het is wel duidelijk waar de inspiratiebronnen liggen. Hoewel, zanger Adrian Toubro geeft zelf aan dat Scott Walker, Leonard Cohen en Cornelis Vreeswijk zijn voorbeelden zijn. Jawel, u leest het goed, de Nederlandse Cornelis Vreeswijk die nu nog steeds razend populair is in Zweden. Zulke feitjes vind ik altijd wel leuk om te weten.
Nu de muziek : de donkere, mineurmelodieën zijn zeer nadrukkelijk aanwezig , maar de vervorming van de ep is omgevormd tot iets atmosferischer en progressiever. Vandaar ook wel de vergelijking met Joy Division en Bauhaus. Maar het is geen kopie, de tijd heeft ten slotte niet stil gestaan. Een nummer vind ik bijzonder geslaagd en dat is het lange en moeizame "Expanding Horizons (Dar Es Salaam)" : in de zeven minuten die het duurt, heeft het inderdaad de tijd en de ruimte om zich te ontwikkelen als een vreemde mars, waarbij het langzame maar altijd rusteloze ritme van de percussie voortdurend wordt opgeschud door de ontregelde gitaar, in een constante strijd met Toubro's stem. Een toch wel sterk postrock nummer. Lower is wat minder duister dan de darkwave eind jaren 70, begin jaren 80 en ergensis ere ook wat andere energie.
Vanuit mijn belangstelling begin jaren 80 voor allerlei obscure bands kan ik dit dus nog makkelijk aan. Heb geen idee wat er verder met de band is gebeurd, maar dit album zal ik zeker nog regelmatig beluisteren. Geen topper, maar zeker in dit genre in deze tijd niet slecht.