Stereolab - Peng! (1992)

"Grijp die plaat nou eindelijk eens bij de lurven deel 3"

Stereolab dus. Het zal '97 zijn geweest dat ik voor het eerst hoorde van deze plaat uit '92, de tijd waarin ik nog druk bezig was met het checken van de nieuwste releases op R&S en Warp, naast indierock want daar luisterde nou eenmaal iedereen naar destijds. Ik vond thuis een cassette met daarop ondermeer K-Stars en was gelijk verpletterd. Deze muziek had niks te maken met de trendy onzin die ik tot dusver luisterde. Dat bandje was trouwens ook mijn introductie tot Belle & Sebastian (Get me away from here, I'm dying en Judy and the dream of horses), Modest Mouse (Edit the sad parts) en The Smiths (A Rush and a Push and the Land Is Ours). Het was een bandje dat mijn inmiddels zwager voor mijn zusje, inmiddels echtgenote, had gemaakt. Peng! was het eerste Stereolab-album dat ik blind kocht en naast het mij dus al bekende K-Stars was ik meteen verliefd op dat fa-la-la do-pee-do gezang van Laetitia, en die hypnotiserend voorjakkerende muziek. Stereolab is sinds 'Dots & Loops' een beetje de neuzeligheid in gedoken, maar die oude platen kan ik eindeloos horen. Geen nummer verschilt veel van het andere, maar die farfisa-drones, ik krijg er maar geen genoeg van.

Een hele gedreven CD, Perversion en The Seeming And The Meaning steken erbovenuit.