Tangerine Dream - GTA 5 (2014)

GTA 5 - The Cinematographic Score bevat de muziek die ontwikkeld is voor het razend populaire computerspel Grand Theft Auto V. De makers van het spel vonden het een strak plan om voor een groot deel Tangerine Dream de muziek voor deze game te laten verzorgen.
De grap is dat Tangerine Dream ook al terug te horen is op GTA IV met het nummer "Remote Viewing". Het zou me niets verbazen als deze link één van de redenen is geweest om de band te vragen muziek te verzorgen voor het langverwachte vervolgdeel.
Nu moet me wel van het hart dat de keren dat ik GTA V nu gespeeld heb, me de muziek niet is opgevallen. Wellicht heeft dat te maken met het feit dat als ik het spel al speel (meestal als ik bij mijn neef op visite ben), het ook niet serieus speel. Ik hou me niet aan de missies, loop eigenlijk het grootste deel van de tijd maar wat aan te klooien en laat dat laatste nou juist zo ontzettend grappig zijn. Gewoon net zo veel onrust en geweld plegen, voordat de politie je uiteindelijk arresteert of gewoon doodschiet. Anyway, erg vermakelijk allemaal...

In ieder geval gaat het hier uiteindelijk om de muziek. Deze doet erg denken aan de stijl die Tangerine Dream hanteerde zo rond de tweede helft van de jaren '80 en begin jaren '90 en het zou me niets verbazen als de band bewust gekozen heeft om deze stijl te gebruiken. Puur omdat het gewoon bij het spel past en om die reden is de muziek best geslaagd te noemen.

De eerste twee tracks gaan nog een beetje geruisloos aan me voorbij. Het is niet slecht, maar ook niet echt bijzonder allemaal. Wel doet het me hier en daar sterk aan het materiaal ten tijde van Livemiles denken, wat overigens ook wel geldt voor veel van de andere composities die dit album vult.

Opvallender is "Mission Possible" die lekker blijft hangen middels een zeer aardige melodielijn.

Opvolger "Downtown Los Santos" is de volgende die verrassend klinkt en me ergens aan Jan Hammer's Miami Vice-muziek doet denken. Muzikaal niet, maar qua sfeer wel.

"Blain County Sunrise" heeft ook een lekker sfeertje en algeheel thema, maar het is vooral het daaropvolgende "Burning the Bad Seal" die wel héél herkenbaar klinkt. Het zou zowaar een nieuwe variatie kunnen zijn op één van de belangrijkste secties van "Livemiles 2".

"Beyond the Weakest Point" heeft daaropvolgend een prachtige opening wat als pure new age bestempeld zou kunnen worden. Als de ritme-sectie zich aandient wordt het weer een typisch TD-verhaal, die me gek genoeg om wat voor reden ook aan het album Exit doet denken. Het nummer eindigt met het new age-thema uit het begin.

"Sadness, Grief and Hope" doet me heel erg denken aan het materiaal ten tijde van soundtracks zoals Destination Berlin en Miracle Mile. Heel herkenbaar (om wat voor reden dan ook), maar tegelijkertijd heel verfrissend.

Wat spannender en indringend klinkt vervolgens "Diary of a Robbery", wat opvallend sequencer-werk bevat, maar tegelijkertijd ook die typische synthesizer-klanken bevatten die zóóó jaren '80 klinken. Mede door deze combinatie doet het nummer sterk denken aan een TD-compositie jaren '70-stijl, vertaalt naar de jaren '80. Wat erg tof is, aangezien het hier om heel recent werk gaat.

"Draw the Last Line Somewhere" is daaropvolgend ook weer erg lekker en lijkt qua stijl en sfeer aansluiting te vinden bij de muziek van Klaus Schulze.

"The Dangerous Mile" is een track die een bepaalde mate van gedrevenheid uitstraalt. Erg sterk nummer met een pittige 'drive' (als ik het zo mag noemen) en dito smoelwerk. Sterk staaltje muziek met leuke gitaar-nuances die vergoten in het ritme zitten.

Met een effectieve sequencer gaat "Living on a Razor Edge" van start en dit is puur en herkenbaar Tangerine Dream-materiaal wat ik hier voorgeschoteld krijg. Alle ingrediënten zitten erin, wat zorgt voor een zeer toepasselijke en fijne afsluiter van een uiterst verrassend album. In die zin, dat deze soundtrack heel veel verwijzingen bevat naar het verleden van de band (voornamelijk jaren '80) en deze heeft omgezet tot een erg fijn album waar zeer prettig naar te luisteren valt.

Kortom: een zeer interessant album die op een aangename manier een bepaalde periode van de band doet herleven. En dat het dit keer de soundtrack van een hippe en ultra-populaire game betreft, is extra meegenomen.

Tot slot wil ik er nog even bij vermelden dat dit album in een beperkte oplage (2000 stuks) is uitgebracht en in principe alleen via de Tangerine Dream webshop te koop is. Voer voor fans dus!

Aardige score, maar het beste stuk muziek staat hier niet op, dit is (voor de meesten) de pauze muziek, mooi wat een reacties dat stuk weet los te maken bij de jeugd: GTA V: Pause Menu / Main Menu Music - OST Grand Theft Auto - YouTube

De pauze muziek is een variatie op het thema wat te horen is op "Beyond the Weakest Point".

Ja klopt, bedankt voor de reminder. De manier waarop het in deze korte versie geframed is tussen veel luide andere geluiden (fluit, percussie) werkt een heel stuk minder subtiel voor mij, onvergelijkbaar met die ambient versie (zodanig dat je ik de gelijkenis gemist heb). Evengoed een prima track die me net als wat jij typte wat aan Exit doet denken, waar ik het nauwelijks iets aan vind toevoegen. Vraag me af wie die lange ambient-versie precies gemaakt heeft (misschien niet één van de leden).

Als geheel is deze soundtrack best geslaagd te noemen, maar wat mij betreft had wat minder luidheid en meer subtiliteit kunnen helpen zoals op die ontbrekende track. Op bijv. platen als Amber van Autechre (grote liefhebbers van Tangerine Dream) wordt voor mij luide percussie veel beter gemixt met cinematische wegvoerende ambient.