Boris - Noise (2014)

Man, wat zijn ze cheesy geworden. Het avantgardistische Japanse sfeertje is er al albums lang behoorlijk vanaf gesleten en dit is bijna pure VS glamrock met Nivea-gladde vocalen. Brrrr... gitaarstukken zitten op zich best aardig in mekaar dus daar nog wat puntjes voor. Maar mensen die Boris nog graag live willen zien doen dat toch puur op reputatie/naam, niet meer op kwaliteit van het werk van laatste jaren? Want dat is wat ze live spelen, moet je zien wat het vroeger was; Japanese weirdo supreme rock, geweldig.

Ik vind 2 sterren toch wel een erg lage beoordeling voor deze plaat en VS glamrock dekt de lading ook niet wat mij betreft. Boris laat zich weer een sterke manier van zijn verschillende kanten zien: poppy sludge op tracks als Melody, knallende screamo/hardcore op Quicksilver en lange post-rock/metal in Angel. Later volgt er nog een recensie van deze plaat.

Vooral de zang verpest het voor mij volkomen.

Ik kan hier geen bericht editen? Nou goed: het is niet alleen de zang...alles is enorm licht, poppy, bijna kweer. Ik snap niet hoe een vroeger zo geniale band kan afglijden naar dit soort...nou ja, luister maar naar Taiyo No Baka en je móet toch wel snappen wat ik bedoel?! Het is al aardig wat albums 'exit Boris' bij mij, en helaas nog steeds weer geen 're-enter'. Het was m'n laatste poging ze nog aandacht te schenken en ik houd het bij mij herinneringen aan hun vroege albums en shows, dat was sensationeel.

Noise? Ik vind deze ook maar een scheet in een fles.
Boris zit op deze plaat mijlenver van hun drone-, noiserock waarin ze een paar pareltjes hebben afgeleverd begin jaren 00. Denk maar aan 'Amplifier Worship', 'Heavy Rocks' of 'Akuna Ma Uta' om er een paar te noemen.
Dat groepen evolueren, daar kunnen we niets op tegen hebben maar de richting die Boris al een paar platen kiest is maar een saai pad vind ik persoonlijk. Ik zal op zoek moeten gaan naar een nieuw paar 'favoriete Japanners'.

Probeert u Melt-Banana. Al jarenlang mijn favoriete japanse kabaalmakers!

Inderdaad, heel maffe band. Maar ik ken ze dus al

Je kan Corrupted eens proberen.

Corrupted is cool inderdaad, vooral Llenandose de Gusanos.
Verder zijn hier de ''favoriete Japanners'' vooral Keiji Haino's Fushitsusha, Les Rallizes Denudes, Mainliner, Acid Mothers Temple, Boredoms, High Rise en Suishou no Fune. Voor de liefhebbers van - vooral de oude - Boris dikke must-listens, mocht je dat nog niet gedaan hebben.

Bedankt allemaal om 'mijn verlies' te helpen opvangen . Van alle doorgegeven bands ken ik Mainliner, en Suishou no Fune nog niet. Er achteraan dus!

Lees mijn recensie van Noise op Zware Metalen.

Boris gaat na uitstapjes naar J-pop in 2011 steeds meer terug richting rock/metal. Noise is volgens de band ''their most all-encompassing effort to date. It is an amplification of Boris’ endless pursuit of musical extremes while moving aggressive, intense rock into new territories''

Deze nieuweling van Boris tentoonstelt inderdaad de veelzijdigheid van deze Japanners, iedere track laat een ander facet horen. Noise opent met Melody meer dan verdienstelijk...

Tsjah slappe hap. Afwisselend ja, maar ook te wisselvallig in stijl. Heb ze liever wat stijlvaster en vooral meer noisy (Smile, Amplifier Worship, At Last Feedbacker). Poppy mag (new album) maar dan liever niet te vaak. Angel zou op deze plaat een psychedelisch epos moeten wezen? Mja de poppy-inslag van dat nummer is vervolgens zo irritant....

Toch wel minder dan ik aanvankelijk dacht (op de koptelefoon lijkt het ook een stuk minder te werken), maar alsnog verbazingwekkend lage cijfers. Alleen Taiyo no baka is een wat loos nummertje.