Squarepusher x Z-Machines - Music for Robots (2014)

Z-Machines is een robot die gitaar speelt, check it

En ook één die drumt. Alles wat muzikaal te horen is bij de robots is geprogrammeerd door Squarepusher dus eigenlijk als een solo Squarepusher release te beschouwen dit. Squarepusher wil hiermee aantonendat je emotionele muziek door robots kunt laten maken.

Als je een beetje na kunt denken zie je in dat dit überhaupt een onzinnige vraag is. Natuurlijk kan dit. Rr zitten menselijke programmateurs achter, en zelfs met toeval/randomheid kom je wiskundig gezien tot al bestaande liedjes. Het gaat er natuurlijk vooral om of een muzikant goed kan werken met machines die voorhanden zijn, of (extra) vrijheid goed kan worden benut. Het hangt gewoon van de programmateurs af en Squarepusher is niet een al te emotioneel spelende elektronica muzikant. Zijn muziek klinkt eerder als een buitenaards jazzy neuronenbombardement of zoiets.

Vrij showmatig project en het faalt ook nog voor een groot deel in het tonen dat emotionele muziek uit (voorgeprogrammeerde) robots kan komen. Naar mijn mening onder andere doordat er een gebrek is aan variatie in toonsterkte (velocity), snelheid van bewegen van de robotvingers (aanslagsnelheid) en timing van noten. Aardige nootsequenties zijn geprogrammeerd maar de robot klinkt te 'dood', te strak en ongevarieerd. Er zijn al een tijdje algoritmes in muzieksoftware waarbij je een mate van 'swing' kunt aanbrengen bij strakke noten, alleen dat inbouwen bij de robot zou de muziek al meeslepender laten klinken voor mij. Alleen zou het dan qua audio minder duidelijk als een robot overkomen tenzij je deze erbij ziet.

Het lijkt me grappig om in filmpjes te zien dat de robots zo sterk geprogrammeerd zijn dat ze leuk en zelfs mooi muzikaal kunnen interacteren met bijvoorbeeld basgitaarspel van Tom Jenkinson. Nu is dat nergens te zien. Er is wel een videoclip, maar daar is geen samenspel te zien. Weinig potentie is uit dit project gehaald al zijn er grappige kanten aan (Shobaleader One vind ik een stuk grappiger, al begrijpen op deze site nog weinig mensen de komische kant daarvan). De laatste track van deze plaat is als enige echt mooi en enigzins emotioneel te noemen.