Black Light Discipline - Death by a Thousand Cuts (2014)

Van alle varianten op industrial metal kan ik er zeker drie onderscheiden. Je hebt de serieuze variant waar het metal element zwaar overheerst; je hebt de "foute" dansbare variant waar het industrial element overheerst; en dan heb je nog de corny variant die meestal als een slechte grap overkomt. Black Light Discipline valt onder deze laatste soort. Echter, dit keer is die slechte grap vrij goed, dankzij een overtuigend concept en goede songwriting, in tegenstelling tot "variantgenoten" als bijvoorbeeld Acidcell of LiveEvil.

Hoe dit te omschrijven? Deze variant is meestal te omschrijven als een mengeling van oldschool heavy metal, dance/trance van rond de eeuwwisseling en een gare stem die een beetje het middenweg neemt tussen Til Lindemann en Marilyn Manson. Het klinkt allemaal als een formule die eigenlijk niet bij elkaar past, en daar zou ik toch bij zweren, ware het niet dat Black Light Discipline dit in de juiste mal heeft weten te gieten. Op het eerste gezicht is het nog steeds een beetje wennen, maar deze Finnen laten het allemaal kloppen. Sterke nummers, heerlijke ritmes, en catchy melodieën. Het enige minpunt dat je zou kunnen noemen is dat het kleurenpalet erg druk is, en dat wat meer rust welkom zou zijn.