Sky Pilots - Sky Pilots (2014)
mijn stem
7 stemmen
0
geplaatst: 18 april 2014, 14:57 uur
Net als met song-titels ben ik ook enorm slecht in het onthouden van namen van bandleden. Maar deze naam zei me zowaar iets: Matthijs van Duijvenbode. Natuurlijk het bekende klok-klepel verhaal dus ik had geen idee waar ik die naam van hoorde te kennen. Maar google is je beste vriend in dit geval. Deze beste man bespeelde niet alleen toetsen in Johan, maar deed dat ook bij Tim Knol en en Douwe Bob. En nu dus solo, met z'n eigen band Sky Pilots. Niet achter de toetsen, maar als zanger deze keer.
En ondanks dat dit album het debuut is van de band, hoor je overal het vakmanschap. Het zijn fijne liedjes om te luisteren en 'Duif' blijkt een begenadigd zanger te zijn met een rauw randje op zijn stem. Het is allemaal niet heel wereldschokkend of uniek wat ten hore gebracht wordt, maar het zakt ook nergens door de ondergrens (of komt ook maar in de buurt van de ondergrens). De up-tempo liedjes (Only When It Rains, Messing Around) zijn wel een stuk beter dan de rustigere nummers, die een beetje braafjes zijn. Maar ook die brave nummers zijn nog altijd erg goed te luisteren. In de wat ruigere nummers komt de stem van Matthijs echter nog beter tot zijn recht en wordt het allemaal een stukje opwindender.
Dit debuut smaakt wel naar meer. Het werk dat hij maakte met Johan of Tim Knol is nog wel een beter, maar potentie heeft dit zeker! Iets meer lef in de nummers en dan wordt het gelijk een stuk interessanter. Een veilig en degelijk debuut dus.
Overgenomen van mijn blog: Pat-sounds
En ondanks dat dit album het debuut is van de band, hoor je overal het vakmanschap. Het zijn fijne liedjes om te luisteren en 'Duif' blijkt een begenadigd zanger te zijn met een rauw randje op zijn stem. Het is allemaal niet heel wereldschokkend of uniek wat ten hore gebracht wordt, maar het zakt ook nergens door de ondergrens (of komt ook maar in de buurt van de ondergrens). De up-tempo liedjes (Only When It Rains, Messing Around) zijn wel een stuk beter dan de rustigere nummers, die een beetje braafjes zijn. Maar ook die brave nummers zijn nog altijd erg goed te luisteren. In de wat ruigere nummers komt de stem van Matthijs echter nog beter tot zijn recht en wordt het allemaal een stukje opwindender.
Dit debuut smaakt wel naar meer. Het werk dat hij maakte met Johan of Tim Knol is nog wel een beter, maar potentie heeft dit zeker! Iets meer lef in de nummers en dan wordt het gelijk een stuk interessanter. Een veilig en degelijk debuut dus.
Overgenomen van mijn blog: Pat-sounds
0
geplaatst: 25 april 2014, 11:42 uur
Ik moet zeggen dat het album mij positief heeft verbaasd. Tijdens Record Store Day 2014 zag ik ze live in Delft en dat was een verrassend optreden waar vooral het enthousiasme en de samenwerking opviel.
Op het album zelf vinden we invloeden uit verschillende genre's terug zoals rock en pop. The Rolling Stones hebben een duidelijk indruk gemaakt op zanger Matthijs van Duijvenbode die live doet denken aan Mick Jagger. Vooral de wat stevigere tracks kennen een sterke opbouw en samenzijn van de band. De band werd al aangeduid als supergroep in verschillende media door de leden die al veel ervaring hebben opgedaan tijdens andere samenwerkingen. Een band om de komende jaren in de gaten te houden in het Nederlandse circuit.
Op het album zelf vinden we invloeden uit verschillende genre's terug zoals rock en pop. The Rolling Stones hebben een duidelijk indruk gemaakt op zanger Matthijs van Duijvenbode die live doet denken aan Mick Jagger. Vooral de wat stevigere tracks kennen een sterke opbouw en samenzijn van de band. De band werd al aangeduid als supergroep in verschillende media door de leden die al veel ervaring hebben opgedaan tijdens andere samenwerkingen. Een band om de komende jaren in de gaten te houden in het Nederlandse circuit.
* denotes required fields.
* denotes required fields.