Röyksopp & Robyn - Do It Again (2014)

Oei! Spannend! Wordt het net zo fantastisch als The Girl and the Robot van Junior of wordt het net zo verschrikkelijk als None of Dem van Body Talk? Deze fan van beide partijen kan niet wachten

Zeer benieuwd! En laat ze a.u.b. op Lowlands komen.....

Heb Sayit, Do It Again en Every Little Thing al geluisterd, en het klinkt echt GOED!

Vooral Do It Again.

Woar hebbie dat doan dan mien jong?

Die zijn hier te beluisteren: Ultimate Music | Röyksopp & Robyn “Do It Again” | “Sayit” + “Do It Again” + “Every Little Thing” (Premiere) - josepvinaixa.com

Nu volledig te beluisteren! First Listen: Royksopp & Robyn, 'Do It Again' : NPR

Nome of Dem is hardstikke leuk toch? Eén van de betere Body Talk-tracks. Do It Again stemt me daarentegen somber: beide partijen hebben toch al veel beter laten horen dan deze gedateerde eurohouse. Dan vond ik het vergelijkbare Running to the Sea van twee jaar geleden een stuk beter.

Hum, dit valt op het eerste gehoor inderdaad een heel klein beetje tegen. Om weer even op Herman in te gaan; het is geen None of Dem (naar mijn idee een enorme dissonant op het meesterwerk Body Talks), het is ZEKER geen Girl and the Robot, maar inderdaad iets wat na de eerste luisterbeurt (Do It Again) nogal vlak klinkt... Ben benieuwd naar de rest!!

oei en het is de 3FM Megahit zie ik net van komende week

Inside the Idle Hour Club is wel een erg lekker nummer. Rest pakt me nog niet zo.

Zowel de fantastische meeslepende opener Monument als het stampende Sayit als instant hit Do It Again klinken fantastisch. Every Little Thing klinkt een beetje vlak, maar wel prettig. Afsluiter Inside the Idle Hour Club gijpt terug naar Röyksopps' Senior en is een heerlijk atmosferisch nummer.

Ik vond Do It Again een wat oppervlakkig hitje, maar luister net 'Monument' op de Luisterpaal en dat is toch wel een fijn stukje muziek met die sax erbij..

Do It Again vind ik echt vreselijk, echt een one day fly top 40 hitje, heel vlak en saai. Röyksopp is sinds Melody A.M. (heerlijk album) steeds zwakker geworden, vind ik.

Robyn, dat was de zangeres die in een clip zo mooi in the box paste, dat je dacht dat ze nooit meer outside the box hoefde te denken. En Röyksopp de begnadigde Noren die met analoge synths konden toveren en met Melody A.M. een album afleverden die vol leek te staan met soundtracks van succesfilms die alleen nog gemaakt hoefden te worden. De clip van Eple says it all.

Tja, en nu dit. Moet denken aan middeleeuws foltertuig waarmee mensen werden opgerekt, zo lang als dat eerste nummer moet duren en dan komt er ook nog zo'n ontzettende akelig corny toeter aan waaien. Wat is dit? Wie zit hierop te wachten - ik hoor nog steeds analoge synths, zeer warme klanken, een geluid en een ritme dat me af en toe aan Madonna (Ray of Light) doet denken, maar ook aan haar latere meer bubblegum-achtige albums. En dat is nou net wat ik blijf horen: te veel bubblegum - ik wil eigenlijk weer een Röyksopp van de eerste (max) 2 albums.

--edit--
Voor de Scandi-fans/freaks: de laatste Lykke Li Lykke Li - I Never Learn (2014) doet me veel meer - meer (melo)drama

Ik ben tevreden!
De samenwerking met Robyn heeft wat mij betreft wederom goed uitgepakt en brengt weer een beetje (boel) variatie.

Ik vind de vibe die over de nummers hangt mooi gecreëerd, bijna intrigerend. 'Monument' vind ik het mooist op dit moment. De teksten zijn meestal niet zo diep, maar ik vind ze op deze plaat wel toevoeging aan de nummers geven.

'Do it again' lijkt een beetje een vreemde eend in de bijt, misschien wel mijn minst favoriet op langer termijn, maar wel een lekker nummer met een wat stevigere beat dan de rest van de nummers. Alhoewel 'sayit' ook wel een aanwezige bassline heeft, maar beperkt blijft qua bombasme.

Duidelijk anders dan Royksöpp's voorgaande albums, maar het word er niet slechter op, beter durf ik niet te zeggen.. Voor mij is Melody A.M. nog steeds de favoriet.

Dit is een autoschijfje - vind het bij nader inzien minimaal zelfde hoogte als laatste Lykke Li - die schelle stem gaat na op een gegeven moment vervelen.

Hier ook een paar luisterbeurten verder. Do It Again is toch eigenlijk wel erg lekker hoor!! Denk dat het me pas later is gaan opvallen omdat het materiaal er omheen me toch behoorlijk blijft tegenvallen. Da's jammer, maar met Girl and the Robot en Do it Again op zak mogen deze mensen in de toekomst van mij best samen plaatjes blijven maken!

Do It Again en Say It zijn leuke danceplaatjes, maar Monument is andere koek. Wat een geweldig mooi nummer zeg, zeker met die sax aan het einde.

Even mezelf aanhalen - kwoten zegt men hier.



Sterker die reclame van Peugeot heeft ervoor gezorgd dat LykkeLi al afgedankt kan worden. Deze Robyn met Röyksopp kan een tikkie omhoog.

Overigens mijn tip voor de zeik(wijf)schijf van het jaar is echt wel Lana Del Rey - Ultraviolence (2014)

Als je daarvan de special editie - 16 tracks - in één ruk zonder morren kunt uitzitten verdien je de Gandhi-award voor tolerantie

Ik vind Every Little Thing ook geweldig mooi. Misschien ook eens beluisteren

Wat een prachttrack zeg...

Vooral de opener vind ik erg sterk. Rest weet me niet zo te boeien

Zwakke ep waarbij alleen opener Monument de meubelen red en ook de afsluiter er nog mee door kan. Sayit lonkt iets te opzichtig naar de dansvloer en verbleekt bij eender welk nummer op Body Talk of eender welk nummer van Meldoy A.M. Do It Again is dan weer platte popmuziek zonder eigen smoelwerk. Every Little Thing gaat op dezelfde weg verder en musiceert zich richting vergetelheid. Terwijl ik nip van m'n thee (echt waar) durf ik toch enigszins (flauwe woordspeling op komst) te stellen; not my cup of tea.

Al met al moet ik zeggen dat het wel een goede plaat is! Ik wist absoluut niet dat Robyn na haar BodyTalk albums nog nieuwe muziek had gemaakt en ik zat maar te wachten tot er weer eens iets kwam.Tot aan vandaag.....

Monument vind ik toch wel het beste nummer van het album gevolgd door Do it Again. De rest is ook erg sterk, maar moet ik nog wat meer aan wennen.
Inside the Idle Hour Club vind ik toch wel het minst. Erg saai en niet echt betekenisvol. Pas na drie minuten ongeveer komt er wat bij qua geluid, maar stelt dan alsnog teleur.

Ik betrap mezelf op het regelmatig luisteren van dit album. In de auto, ‘s avonds op de bank als ik even geen zin heb om iets te doen. De combi is ijzersterk. Het is muzikaal niet het sterkste wat ooit gemaakt is, maar je “zweeft” lekker weg van de banale realiteit op dit album.

Ik snap inmiddels waarom Robyn al zo lang, zo’n grote aanhang heeft en op het hoofdpodium staat van grote festivals. Het is een rare combi van intensiteit, oprechtheid, naïviteit en commercialiteit die je hoort als ze zingt. En de heren van Röyksopp leggen er een heerlijke soundscape onder. Is het vernieuwend? Nee. Werkt het? Ja!

Bericht van bijna 5 jaar geleden alweer. Vandaag een nieuwe kans gegeven, omdat ik me op Monument en Do it Again na niks meer kon herinneren en ik nog geen beoordeling had gegeven. Haar nieuwste album Honey sinds kort beluisterd en ook die valt tegen. Dit is dan nog een stuk beter al zijn het maar weinig nummers. Al zie ik dit niet als een volwaardig album, maar meer als een EP.

Ik kan me niet echt in vinden in wat ik vijf jaar geleden zei. Het is juist geen geslaagd album. Alleen eerstgenoemde zijn leuk en zijn dan ook weer niet heel bijzonder. Every Little Thing is ook wel redelijk. De andere twee zijn vreselijk.

Net even herbeluistert ivm Goldfrapp haar nieuw album en haar samenwerking met Royksopp.
Ik vind Monument nog steeds een prachtig nummer. Echt prachtig.

De rest is toch een pak minder.