Incognito - Amplified Soul (2014)

Hats is een zeer aangenaam nummer.

In verschillende combinaties is Incognito al sinds de jaren ’90 een niet weg te denken groep. Met hun mix van jazz, funk en soul weten ze al jaar in jaar uit een grote schare aan fans aan zich te binden. Dat komt mede doordat je altijd wel weet wat je krijgt bij Incognito. Zal Amplified Soul daar een uitzondering in worden? Persoonlijk verwacht ik van niet, maar wie weet. Daarom maar eens aan de luistertest onderwerpen.

Het is een flinke plaat geworden met maar liefst zestien nummers. Daar zitten dan wel een paar interludes tussen, maar ze zijn goed hard aan de slag gegaan. Na de korte intro komen we bij I Couldn’t Love You No More en daarin horen de herkenbare Incognito stijl. Nummer heeft een positieve vibe, ondersteund met veel blazers. Zit ook een lekkere swing in het nummer. Rapture is dan een stuk rustiger. Die fijne uptempo, positieve vibe horen we wel weer terug op Hands Up If You Wanna Be Loved. Wederom een erg lekker nummer. Incognito hoor het liefst op deze manier. Hats valt prima in die lijn, waar Silver Shadow en Deeper Still juist weer wat relaxter zijn. Maar allemaal positief, vrolijk.
Na wederom een korte muzikale intermezzo horen we het door Stevie Wonder geïnspireerde Something ‘Bout July. Day or Night en Wind Sorceress zijn weer meer dan prima en wat je van deze band kan verwachten. Een stuk minder ben ik te spreken over Another Way. Dit komt door de schelle zang, welke mij irriteert. Een echt skip-nummer dus. Met I See the Sun gaat het dan weer de goede kant op. Net als met Never Known a Love Like This en The Hands of Time. Het album sluit af met het goede Stop Running Away.
Al met al een fijne plaat met een goede, positieve vibe. De afwisseling in de prima vocalen doen de nummers en het album als geheel goed. Net als de vele blazers daar aan toe dragen. Die maken de sound duidelijk voller.

(bron: Opus de Soul)

Dit keer geen Maysa Leak, maar wel meer dan uitstekende (voor mij onbekende) zangeressen Deborah Bond, Chiara Hunter, Vanessa Haynes en Katie Leone. Imaani, Tony Momrelle en Carleen Anderson ken ik dan weer wel van oudere platen.

In elk geval klinkt de plaat veelzijdig door de vele vocalisten. Valt me trouwens op dat Bluey's gitaar steviger in de mix staat, wat het geheel meer funk en schwung meegeeft.

Wederom lekkere baspartijen op de gehele plaat.

Leuk, aardig en vertrouwd dat is dit 16e studio album van het collectief met wisselende samenstelling.
Zeer vertrouwd allemaal en vakkundig uitgevoerd, Funky & Jazzy Soul Pop geen hoogvlieger maar zeker geen laagvlieger. Eigenlijk is het gewoon het zoveelste Incognito album ik wil niet zeggen dat ze allemaal inwisselbaar zijn, maar de originaliteit is er wel af.

Ben nog steeds van mening dat Incognito op hun hoogtepunt was begin jaren 90 toen ze een samen werking aangingen met Jocelyn Brown.

Anyway degelijk album dat nergens iets nieuws brengt, maar dat was ook niet te verwachten en daar door wederom een mooie loot is aan de Incognito boom

3.5* eigenlijk 3.75 want zo als ik al gezegd heb het zijn wel vaklui die hun vak verstaan.