Beverly - Careers (2014)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Beverly - Careers - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Iedere muziekliefhebber heeft zo zijn of haar zwaktes. Zo ben ik genadeloos in te pakken met gruizige gitaren, een vleugje 60s pop en honingzoete vrouwenvocalen.

Het was daarom voor mij al na een paar minuten duidelijk dat Beverly op haar debuut Careers een gewonnen wedstrijd speelde. Frontvrouw van de band is zangeres/gitariste Drew Citron, die Beverly in eerste instantie vormde met drumster Frankie Rose (Vivian Girls, Crystal Stilts, Dum Dum Girls). Frankie Rose heeft de band inmiddels nog verlaten, maar op Careers is ze nog nadrukkelijk te horen.

Het resultaat is als je het mij vraagt fantastisch. Careers staat vol met noisy popliedjes die, in ieder geval voor mij, onmogelijk zijn te weerstaan. De gruizige gitaren van Drew Citron en het stevige drumwerk van Frankie Rose vormen een zware maar aangename basis, waarop Beverly het ene na het andere briljante popliedje kan opbouwen.

Dat gaat op Careers meerdere kanten op. Ook Beverly is niet vies van een moderne variant van de 90s shoegaze en dreampop, zoals die de afgelopen jaren ook met veel succes door onder andere de Dum Dum Girls en talloze volgelingen is gemaakt, maar de muziek op Careers is veelzijdiger en veelkleuriger. Zo heeft Beverly in meerdere tracks een duidelijke voorkeur voor noisepop en gaat het hiernaast veelvuldig aan de haal met 60s psychedelica.

In de meest zweverige momenten en de momenten met mooie vocale harmonieën maakt Beverly muziek zoals The Bangles dit op de toppen van hun kunnen deden, maar deze zwoelere momenten kunnen eenvoudig omslaan in een bak herrie. In deze bak herrie voorziet Drew Citron de gruizige basis keer op keer van de mooiste gitaarlijnen, terwijl Frankie Rose het ritme en daarmee het tempo van de plaat lekker hoog houdt.

Net als je denk te weten wat voor vlees je met Beverly in de kuip hebt, slaat de band op Careers weer nieuwe wegen in en voorziet het de perfecte gitaarpop van loodzware elektronische wolken, waardoor de muziek van Beverly opeens weer de kant van de postpunk op schiet, maar Careers bevat ook een aantal weer net wat minder makkelijk te doorgronden songs, die misschien net wat meer geduld van de luisteraar vragen.

De meeste tracks op het debuut van Beverly zijn echter heerlijk aanstekelijk en voor de liefhebber van platen in dit genre onweerstaanbaar. Het is overigens een genre dat de laatste jaren overbevolkt is, maar je hebt altijd platen die net wat beter zijn dan die van de rest. Careers van Beverly is als je het mij vraagt zo’n plaat. Betere gitaren, betere drums, betere zang, meer variatie en vooral ook betere songs. Een heerlijke plaat voor iedere muziekliefhebber. Zwaar verslavend voor iedereen die houdt van deze muziek, zoals ik. Erwin Zijleman

Het gitaarrifje van de openingstrack doet me erg denken aan Unfair van Pavement.

Men neme een flinke vleug Breeders met Belly aangemaakt met een ferme scheut Lush en nog wat van die jaren 90 bands die bij 4AD populair waren. En dan is Beverly het resultaat.
Gruizige popliedjes van ca. 3 minuten met aanstekelijke gitaren en een vrouwenstem.
Destijds was ik daar een groot liefhebber van en die oude liefde roest niet. Out on a Ride en You Can't Get It Right krijgen van mij een blauwe ster.
Op 4 augustus vorig jaar 3,5* gegeven en dat laat ik nog even zo. Dat zou zo maar meer kunnen worden.