Grave Digger - 25 to Live (2005)

Altijd lachen met de Duitsers! Terwijl zowat de rest van de wereld meewarig het hoofd schud bij het aanhoren van de Duitse metal scene, gaan bands als Grave Digger stug door met datgene wat ze al jaren doen, namelijk het uitbrengen van oudbollige, wat saaie, maar toch best degelijke traditionele metal albums.

De band rond zanger Chris Boltendahl klinkt een beetje als het bastaard kind van Accept en Running Wild. Lekker snelle en catchy metal, met een zanger die je oftewel best kan pruimen of waarvan je absoluut niets moet weten. De band slaagt er zelfs in om midden de jaren '90 enkele redelijke albums op de markt te brengen en zelfs iets van een bescheiden doorbraakje te forceren in de vorm van de Middle Age Trilogy, drie albums met telkens een ander hoofd concept (ondermeer gebaseerd op William Wallace en de Schotse onafhankelijkheidsstrijd in de 13de eeuw, handig inspelend op de film Brave Heart).

Dit live album is een registratie van een concert in brazilie ter ere van het 25 jarig bestaan van Grave Digger, en het mag best gezegd worde, klinkt helemaal niet slecht. De band speelt lekker strak en vol overgave, en het publiek heeft, getuige de reacties en het aantal nummers dat uit volle borst worden meegezongen, duidelijk plezier erin. De setlist geeft een mooie dwarsdoorsnede van Grave digger's cariere, met de nadruk op de latere albums, en bevat in de vorm van nummers als Rebellion, Morgane Lefay en The Grave Digger best een aantal hoogtepunten.

Natuurlijk zullen voor veel, zoniet de meeste mensen, de schreeuwerige zang voorzien van een zwaar Duits accent en het oudbollige karakter van de muziek zeker wel een probleem vormen. Maar draag je bands als Running Wild en Accept toch een warm hart toe dan is dit live album best een degelijke aankoop. Ik heb er in ieder geval al veel ergere gehoord.