Dave Edmunds - Riff Raff (1984)
mijn stem
6 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Arista
-
Something About You (2:58)
-
Breakin' Out (3:24)
-
Busted Loose (4:28)
-
Far Away (4:07)
-
Rules of the Game (4:05)
-
Steel Claw (4:14)
-
S. O. S. (3:11)
-
Hang On (3:13)
-
How Could I Be So Wrong (3:17)
-
Can't Get Enough (3:05)
0
geplaatst: 29 oktober 2015, 11:10 uur
Ben deze maand door de hele Dave Edmunds LP catalogus gegaan uit de jaren 70 en 80, zo´n 10 platen. Ik heb alles met plezier weer eens terug geluisterd. Goede rock and roll songs , top muzikanten en lekker gitaarwerk. Vocaal vind ik Dave niet zo sterk, een beetje iel. Stel je eens voor hoe goed dit had kunnen zijn als hij een betere zangstem had.
Zijn beste platen zijn wat mij betreft veruit: Tracks on wax 4 (1978) en Repeat when necessary (1979) waarop Dave en zijn band in topvorm zijn. Get is (1977) wordt ook goed aangeschreven maar vind ik net een streepje minder sterk, wat braver in de stijl van de Everly brothers. Subtle as a flying mallet (1975) streeft duidelijk de sound van Phil Spector na en waardeer ik niet zo. DE7 (1982) is zijn laatste topplaat, gewoon een lekker catchy rock and roll album waar ik nooit genoeg van krijg. Vanaf 1983 zijn de producties met een synthetische sound om te huilen zo slecht. Don't go there is mijn tip! maar ga voor zijn top periode 1978 - 1982 waarin hij ook nog eens The Straycats platen magistraal produceerde en waarin (luistertip) zijn Rockpile vriend Nick Lowe ook zijn beste periode had. Enjoy!
Zijn beste platen zijn wat mij betreft veruit: Tracks on wax 4 (1978) en Repeat when necessary (1979) waarop Dave en zijn band in topvorm zijn. Get is (1977) wordt ook goed aangeschreven maar vind ik net een streepje minder sterk, wat braver in de stijl van de Everly brothers. Subtle as a flying mallet (1975) streeft duidelijk de sound van Phil Spector na en waardeer ik niet zo. DE7 (1982) is zijn laatste topplaat, gewoon een lekker catchy rock and roll album waar ik nooit genoeg van krijg. Vanaf 1983 zijn de producties met een synthetische sound om te huilen zo slecht. Don't go there is mijn tip! maar ga voor zijn top periode 1978 - 1982 waarin hij ook nog eens The Straycats platen magistraal produceerde en waarin (luistertip) zijn Rockpile vriend Nick Lowe ook zijn beste periode had. Enjoy!
0
geplaatst: 11 december 2016, 18:39 uur
Vreemd dat iemand als Dave Edmunds die The Stray Cats en The Everly Brothers produceerde twee van zijn albums (deels) uit handen gaf aan Jeff Lynne. Ook voorganger Information is nl. door Lynne geproduceerd. En dat is te horen! Jeff Lynne's manier van produceren was vooral in de tachtiger jaren zo herkenbaar dat mijn broer altijd schamperde: "Heeft ELO weer een nieuwe zanger ingehuurd?", als ik een album opzette van Edmunds, Traveling Willburys, Roy Orbison of Tom Petty.
Op Riff Raffdoet Lynne productietechnisch maar zes nummers, maar dat is genoeg om de indruk achter te laten dat het hele album van zijn hand is. Edmunds moet behoorlijk van de man onder de indruk zijn geweest of gewoon de weg kwijt.
Riff Raff was ook behoorlijk minder succesvol dan zijn voorganger. Eigenlijk een commerciele flop.
Het mooiste van Edmunds is naar mijn mening verschenen in de periode 1971-1979. Een album als Riff Raff is leuk voor completisten.
Op Riff Raffdoet Lynne productietechnisch maar zes nummers, maar dat is genoeg om de indruk achter te laten dat het hele album van zijn hand is. Edmunds moet behoorlijk van de man onder de indruk zijn geweest of gewoon de weg kwijt.
Riff Raff was ook behoorlijk minder succesvol dan zijn voorganger. Eigenlijk een commerciele flop.
Het mooiste van Edmunds is naar mijn mening verschenen in de periode 1971-1979. Een album als Riff Raff is leuk voor completisten.
* denotes required fields.
* denotes required fields.