Kevin Coyne - Beautiful Extremes: 1974-1977 (1977)

Een soort "Rest of..." compilatie-cd. Dat klinkt niet als een aanbeveling, maar ga maar eens luisteren, als je de cd ooit te pakken kan krijgen. . Elke denkbare emotie hoor je op deze plaat. Onbeschaamd sentiment in "Roses in your Room", paniek in "Mona", wrange humor in "Something gone Wrong" . Elf kale composities waar Kevin's stem centraal staat en de instrumentatie zeer bescheiden is gehouden.
Mooiste song is misschien wel "So Strange" waarin hij hartverscheurend recht vanuit zin ziel zingt. "[i][open me up,
my whole inside is smiling....
And it's strange, needing you, needing you is strange/i]
Deze plaat deelt een gevoelige knock-out uit, voor wie gevoel heeft....

Beautiful Extremes: 1974-1977 - je zou inderdaad denken dat het hier om "Extremes" gaat, maar dat is niet zo. Reguliere albums van Kevin Coyne zoeken vaak allerlei verschillende muzikale uithoeken op, terwijl dit album juist een heel consistent geheel is.

Alle nummers zijn hetzij Kevin solo, hetzij Kevin met Bob Ward op gitaar. Het is een tamelijk rustige plaat met enkel mooie, gevoelige nummers. Hoogtepunten zijn er genoeg (inclusief All The Battered Babies, het gedurfde Rainbow Curve of het prettig gestoorde Mona, met twee Kevin Coyne's in je speakers). Er staat ook geen enkele misser op.

Gewoon kopen - is ook nog relatief makkelijk op vinyl te vinden.