Planxty - The Woman I Loved So Well (1980)
mijn stem
7 stemmen
Ierland
Folk
Label: TARA
-
True Love Knows No Season (5:33)
-
Out on the Ocean / Tiocfaidh Tu Abhaile Liom (3:25)
-
Roger O'Hehir (5:36)
-
The Tailor's Twist (3:18)
-
Kellswater (5:03)
-
Johnny of Brady's Lea (6:36)
-
The Woman I Never Forgot / the Pullet / the Ladies Pantalettes (4:22)
-
Little Musgrave (11:26)
Links
Last.fm
1
geplaatst: 13 februari 2024, 01:21 uur
het 5e album van het samenwerkingsverband van de Ierse folkiconen Christy Moore, Liam O'Flynn, Andy Irvine en Donal Lunny, die alle ruimschoots hun sporen in de Ierse folkmuziekwereld hebben verdiend, heeft niet meer dezelfde magie van hun 1e 2 albums "Planxty" en "The Well Below the Valley".
er wordt wederom razendknap op gemusiceerd en het maken van fraaie arrangementen van de aloude traditionals kun je wel aan de heren overlaten. wellicht ligt het aan het iets mindere songmateriaal, waardoor dit album als geheel minder wil beklijven. klassiekers als "West Coast of Clare", "Only Our Rivers" of "As I Roved Out" ontbreken.
er staan 7 traditionals op en 1 nummer "True Love Knows No Season" van Norman Blake.
3 nummers, te weten 2) double jigs, 4) hornpipes en 7) reels zijn volledig instrumentaal, waarop behalve de uileann pipes en tin whistle van Liam O'Flynn, ook het fiddle spel van Tony Linnane nadrukkelijk aanwezig is.
mijn voorkeur gaat uit naar de door Andy Irvine gezongen liederen, "Roger O'Hehir", "Kellswater" en "Johnny of Brady's Lea". de zang van Christy Moore op de overige 2 songs het titelnummer "True Love Knows No Season" en "Little Musgrave" doet er weinig voor onder. het laatste nummer stond eerder in een veel kortere versie op Christy Moore's gelijknamige debuutalbum uit 1976.
de hidden track 9) het instrumentale "Paddy Fahy's Reel" (1:48 min) met Matt Molloy op fluit en Bill Whelan op keyboards, voegt weinig toe
van Planxty verscheen vele jaren later het geweldige live reünie album "Live 2004", dat mijns horens een gouden trio vormt met hun 1e 2 albums
Album werd geproduceerd door Donal Lunny en Brian Masterson
Recorded at Windmill Lane Studios, Dublin, Ireland
de basis van de band is hetzelfde als op de 1e 2 albums:
Christy Moore: guitar, bodhran, vocals
Liam O' Flynn: uileann pipes, whistle
Andy Irvine: bouzouki, mandolin, harmonica, vocals
Donal Lunny: 10-string bouzouki, guitar, synthesizer
met gastmuzikanten:
Matt Molloy: flute
Noel Hill: concertina
Tony Linnane: fiddle
Bill Whelan: keyboards
over het nummer "Johnny of Brady's Lea" citeert Andy Irvine het volgende in de liner notes:
Quote
"This is a famous traditional ballad from Scotland that I've known for years. Johnny is evidently an outlaw or at least a man who pays little regard to game-laws. Despite his mother's warning, he sets out one day to "bring the dun deer down". His dogs and himself feast on the deer to such an extent that they all fall asleep. The foresters are tipped off by an interfering old codger and wound Johnny mortally as he sleeps. Johnny wakes in a rage and kills six of them. The seventh one suffers multiple injuries and is put on his horse to ride out of the forest and tell the news"
Unquote
er wordt wederom razendknap op gemusiceerd en het maken van fraaie arrangementen van de aloude traditionals kun je wel aan de heren overlaten. wellicht ligt het aan het iets mindere songmateriaal, waardoor dit album als geheel minder wil beklijven. klassiekers als "West Coast of Clare", "Only Our Rivers" of "As I Roved Out" ontbreken.
er staan 7 traditionals op en 1 nummer "True Love Knows No Season" van Norman Blake.
3 nummers, te weten 2) double jigs, 4) hornpipes en 7) reels zijn volledig instrumentaal, waarop behalve de uileann pipes en tin whistle van Liam O'Flynn, ook het fiddle spel van Tony Linnane nadrukkelijk aanwezig is.
mijn voorkeur gaat uit naar de door Andy Irvine gezongen liederen, "Roger O'Hehir", "Kellswater" en "Johnny of Brady's Lea". de zang van Christy Moore op de overige 2 songs het titelnummer "True Love Knows No Season" en "Little Musgrave" doet er weinig voor onder. het laatste nummer stond eerder in een veel kortere versie op Christy Moore's gelijknamige debuutalbum uit 1976.
de hidden track 9) het instrumentale "Paddy Fahy's Reel" (1:48 min) met Matt Molloy op fluit en Bill Whelan op keyboards, voegt weinig toe
van Planxty verscheen vele jaren later het geweldige live reünie album "Live 2004", dat mijns horens een gouden trio vormt met hun 1e 2 albums
Album werd geproduceerd door Donal Lunny en Brian Masterson
Recorded at Windmill Lane Studios, Dublin, Ireland
de basis van de band is hetzelfde als op de 1e 2 albums:
Christy Moore: guitar, bodhran, vocals
Liam O' Flynn: uileann pipes, whistle
Andy Irvine: bouzouki, mandolin, harmonica, vocals
Donal Lunny: 10-string bouzouki, guitar, synthesizer
met gastmuzikanten:
Matt Molloy: flute
Noel Hill: concertina
Tony Linnane: fiddle
Bill Whelan: keyboards
over het nummer "Johnny of Brady's Lea" citeert Andy Irvine het volgende in de liner notes:
Quote
"This is a famous traditional ballad from Scotland that I've known for years. Johnny is evidently an outlaw or at least a man who pays little regard to game-laws. Despite his mother's warning, he sets out one day to "bring the dun deer down". His dogs and himself feast on the deer to such an extent that they all fall asleep. The foresters are tipped off by an interfering old codger and wound Johnny mortally as he sleeps. Johnny wakes in a rage and kills six of them. The seventh one suffers multiple injuries and is put on his horse to ride out of the forest and tell the news"
Unquote
* denotes required fields.
* denotes required fields.