The Fiery Furnaces - Bitter Tea (2006)

Eerste luisterbeurt net ondergaan.

Bitter Tea stamt uit dezelfde opnamesessies als het vorige album van The Furnaces, Rehearsing My Choir. De overeenkomsten zijn vooral in het begin van het album aanwezig. Bitter Tea begint waar het vorige album eindigt, met overstuurde syntersizers en een vlotte discobeat met spaarzaam piano getokkel. Dit keer is oma Friedberger in het tehuis achtergebleven en is het vooral zusje Friedberger die de vocalen voor haar rekening neemt.

Net op het moment dat je gaat denken dat The Fiery Furnaces zichzelf kopieren en geen enkele vooruitgang hebben geboekt verandert de toon van de cd, omstreeks track 5. De cd wordt minder bombastisch en lichte ambient en jazz invloeden doen hun intrede. Het tempo gaat omlaag en de luisterervaring wordt een stuk relaxter. Door het wat lome tempo doet het tweede deel van deze cd wat donker aan, maar dit is slechts gebasseerd op één luisterervaring.

Zoals altijd verdienen The Fiery Furnaces meerdere luisterbeurten alvorens tot een eindoordeel te komen. Bitter Tea klinkt eigenzinnig, vernieuwend en hiermee overtuigen The furnaces wederom tot één van de mosterdfabrieken te behoren. Welke mainstream groep zal hier binnenkort de mosterd gaan halen?

Als het goed is heeft deze cd nog een naamloze bonustrack van 3:13...

12,99 bij cdwow.nl

Ik zal even de juiste hoes uploaden.

Wat zie ik nu Hill, ga je op de Fiery Furnaces tour?

Nou weet ik niet, maar zag hem op de site en dacht dat meld ik even. Aanrader?

Ik vind het fantastisch, maar het is wel enigzins apartere muziek.

Oordeel zelf aan de hand van [KNIP, illegale download-link] deze track, de titelsong. Wanneer dit je aanspreekt is het iets voor jou en vice versa.

"In de baarmoeder van moeder Friedberger moeten vroeger rare dingen zijn gebeurd. Of zouden Matthew and Eleanor misschien verwekt zijn met het zaad van buitenaardse wezens? Als The Fiery Furnaces maken ze in elk geval klankverbindingen die nooit eerder op aarde zijn bedacht. Of je hun muziek nu koestert of verafschuwt, bijzonder zijn hun muzikale creaties in elk geval.

Op het vierde volledige album Bitter Tea gaan broer en zus Friedberger naar een geluid dat ergens tussen Gallowbird’s Park en Blueberry Boat ligt. Minder pretentieus dan de wisselend ontvangen derde, Rehearsing My Choir, maar zeker zo avontuurlijk.

‘Pop’ is op Bitter Tea geen vies woord. Al hebben we het hier natuurlijk niet over liedjes van een Pink of Britney. Meerdere draaibeurten zijn noodzakelijk om de magie in de songs te ontdekken. Het blijft tenslotte vreemde muziek. Maar er is wel wat veranderd. Waar het vroeger een hele toer was om een album van het duo in één keer volledig te beluisteren, is dat met Bitter Tea geen probleem. Het slikt soepel weg. Al wil hier en daar nog wel een plaagstootje uitgedeeld worden.

Hoogtepunten zijn het wonderlijke ‘Benton Harbour Blues’ - dat in haar kalme momenten aan Belle & Sebastian doet denken - en het simpelweg briljante ‘Nevers’, misschien wel het beste Furnacesnummer ooit. Rondom een simpel basismelodietje wordt gegoocheld met grootse arrangementen, omgedraaide zanglijnen en aparte geluiden. En net als je denkt dat een grootse bombastische finale een einde maakt aan alle frivoliteit, weerklinkt een simpel orgeltje dat abrupt een einde maakt aan de pracht. The Fiery Furnaces is en blijft eigenwijs. Gelukkig maar!

Bitter Tea is een prima instapmoment voor eenieder die nog geen kennis gemaakt heeft met dit wonderlijke duo. Voor alle fans is het een welkome en uitstekende aanvulling op het snel uitdijende Fiery Furnaces-oeuvre. "

=====================================
=====================================
=====================================

"Slechts weinigen lezen poëzie. Zelfs tussen mijn studiegenoten, die net als ik Nederlandse taal en letterkunde studeerden en een vergaarbak vormden van literatuurliefhebbers van divers pluimage, waren er niet veel die zich met poëzie bezig wilden houden. Te moeilijk was daarvoor vaak de reden. Ik heb mezelf nooit als poëziemissionaris gezien, maar wel wilde ik daar altijd één argument tegenin brengen, namelijk dat poëzie ook gewóón mooi kan zijn, zonder dat je precies begrijpt wat er staat. Mooie woorden, mooie zinnen, zelfs mooie bladspiegels kunnen je al grijpen, zonder dat je daar betekenis bij nodig hebt. Ik moest daaraan denken toen ik naar Bitter Tea luisterde, het nieuwe album van The
Fiery Furnaces. Drie liedjes staan erop waarin de tekst achterstevoren in de liedjes gepuzzeld is: tussen teksten van voor naar achter en zoete melodieën. Geen duistere teksten, maar bedoeld onbegrijpelijke klanken. Ik vind dat niet moeilijk, maar avontuurlijk, net zoals ik de rest van de plaat vind. Net als je denkt, ah, hier hoor ik wat disco (om maar eens iets te noemen), vervormt de disco, neemt het lied een andere wending en moet je je luisteren aanpassen aan iets anders. Het is de poëzie van de muziek, waarin ik voel dat ik vriendelijk verzocht word mijn zoeken naar betekenis heel even uit te stellen. Bitter Tea als geheel zou zomaar als te moeilijk bestempeld kunnen worden, maar vergeet dat even. Het gaat hier om een weergaloze productie van elementen, die samen tot een bijzonder album versmelten. Origineel, avontuurlijk, spannend, zich van veel instrumenten bedienend – hoor ik daar een Moog? –, meanderend tussen allerlei uithoeken der popmuziek en rakelings alluderend op menig conventionele popplaat. Zeer bijzonder. En verschrikkelijk mooi."

geweldig !!!!! 5 sterren

Superrrrrrr gaaf en goed album! Een stuk toegankelijker dan Blueberry, maar nog steeds erg origineel, apart en gewoonweg erg gaaf! Ja deze band ga ik steeds meer waarderen en als ik deze en Blueberry zie liggen dan schaf ik ze aan! Nogmaals: origineel, raar, spannend, leuk, lief, prikkelend, opvallend, tegendraads, ondeugend en bijzonder. Zo dat zijn woorden die ik plaats bij dit bijzondere duo. 4,5*

Michael Jackson heeft ook zijn invloed gehad. In het nummer Oh Sweet Woods hoor je op een gegeven moment duidelijk Billy Jean erin terugkomen.

Ik val niet vaak om van verbazing, maar dit is muziek van een andere planeet. WEIRD in capital letters . Hypernerveuze hak-op-de-tak muziek dat volledig buiten mijn referentiekaders valt. Ik zou niet weten hoe ik hier op moet stemmen en dat doe ik dan ook maar niet.

Wat een GE-WEL-DI-GE cd is dit. Dit is weliswaar het eerste dat ik hoor van The Fiery Furnaces, maar de manier waarop zij omgaan met ritme en zang is verbluffend en verrassend. De muziek blijft nooit lang bij een ritme haken, wat de muziek onvoorspelbaar en misschien ook wel grappig maakt.

Ik ga maar eens de andere cd's checken

Helaas niet meer

€15,18 is nog wel te doen toch?

Alleen geen Bittere thee meer zie ik nu pas

Wat dacht je van € 8,99 bij Play.com ?

beterr. Bestellen

Laat maar, uiteraard creditcard....

U hebt mijn dank

Het kwartje is bij Blueberry boat nog steeds niet gevallen. maar dit album van The fiery furnaces vond ik gelijk al goed en zelfs stukken beter. Dit is heerlijke toverballenpop! Ik dacht altijd dat Stereolab de absolute grootmeester van de tempowisselingen en de acute stijlbreuken was, maar deze band kan er ook een houtje van. 4*.

Dit is mij een beetje te 'gekke' muziek om er echt van te kunnen genieten. Mag ik dat schrijven?

Ja waarom niet?

een mooi album om lastig bezoek het huis uit te krijgen

4 sterren

Een wel erg hoog gemiddelde voor toch een typische love it or hate it plaat. Voor de duidelijkheid; ik behoor tot de laatste groep. Steeds als er een aardig liedje dreigt te ontstaan verknalt één of andere ongetwijfeld hippe wending het weer. Waiting to Know You is misschien wel het meest toegankelijke liedje en dan ook meteen mijn favoriet, voor de rest vind ik het allemaal interessantdoenerig geneuzel waar ook nog eens een keer geen einde aan lijkt te komen. Mag ik dat schrijven?

1*.

Ja hoor.