Uriah Heep - The Best Of... (1975)

Jammer van die verkorte versies terwijl de cd maar 46 minuten duurd.
Mensen kunnen veel beter Traveller in Time kopen.

Meestal stem ik niet op verzamelaars; dit is een uitzondering. Als armlastige scholier had ik Demons and Wizards, Live 1973 en Return to Fantasy al. Dit album was een heel behoorlijke aanvulling. De verkorte versies zijn om twee redenen verklaarbaar: in 1975 bestond de CD nog niet en het zijn de singletjes. Alleen in het geval van Gypsy vind ik het geen bezwaar. Het is wel opmerkelijk dat Return to Fantasy niet ingekort is; de single was dat wel.
Nu we in het digitale tijdperk leven is mijn advies: niet doen.

Nodigt tot meer uit. Ken niet veel van Uriah Heep, maar het is nooit te laat om daar verandering in aan te brengen. Veel raakvlakken ook met een andere tijdsgenoot Deep Purple.

Ik vind ze totaal niet op Deep Purple lijken.
De enigste raakvlakken zijn dezelfde samenstelling (gitaar / bas / keyboards / drums / zang).

Kwalitatief wel grote verschillen in hun albums, begin eerst met een van deze uit hun beginperiode:

Demons & Wizards
Look at Yourself
High & Mighty
Salisbury

Een ander album kan teleurstellend zijn.

Dit verzamelalbum had ik vroeger op casettebandje, dat leidde ertoe dat ik alle albums waarop Ken Hensley meespeelde heb aangeschaft (in een periode van een jaar of 30, dat dan wel weer).

Laat ik deze nog hebben op vinyl. Vandaag ergens in het zuiden van het land in een leuke platenzaak en hoorde de eigenaar met een klant praten over de ontwikkeling van vinyl en cd, vootral over de begintijd van de cd. Ik heb deze vinyl plaat gekocht toen velen hun vinyl van de hand deden om alles op cd te kopen en bij vinylbeurzen (of de vinylloods) waren zulke platen spotgoedkoop te krijgen. Met zoals andere prog artietsen zoals Genesis , Yes, Pink Floyd. In die tijd mijn oudste zoon eens meegenomen naar zo'n verkoop en hij heeft een hele stapel van die seventies gekocht. Draait ze niet, maar kan er nu redelijk wat geld voor krijgen. Zelf nooit mijn oude vinyl verkocht, zodat daar echt wel leuke kostbare dingen tussen zitten.
Ik kende Uriah Heep wel, vroeger ooit wat cassette bandjes van gehad en in de loop der jaren ook wat (vooral) ouder werk op vinyl gekocht. Waaronder dus deze, enkel op mijn exemplaar staat geen part 1.
Dit is een prima verzamelalbum vanuit een hele goede periode van Uriah Heep. Kenmerkend met het orgeltje en gitaarsolo's en natuurlijk de zang. Enkel sterke nummers, waar door je vanzelf nieuwsgierig wordt naar de originele platen. 'July Morning' mooi afwisselend, Gypsy met een voor nu een redelijk provocerende tekst (17 jarige jongeman wordt verleid door oudere zigeunerin), het overbekende 'Easy Livin' (staat die nog in de top 2000? ) en ook de rest is allemaal top. Het lukt me nooit om dit album op gewoon volume af te spelen, dit moet gewoon lekker hard !

Had de elpee eergisteren in handen en vooralsnog teruggezet omdat ik voor minder meer kon kopen wat ik niet had. Mag wel iets kosten mits het gaaf is en nog iets toevoegt aan mijn collectie. Dat zou met deze Best Of heel goed mogelijk zijn gezien het feit dat Uriah Heep hier nog met David Byron is en bijna elk nummer raak is. Alleen Stealin' kan me gestolen worden en met zo'n single-edit is het me lang genoeg. Die edit van Lady in Black kort dat lange einde in en Gypsy komt in de singleversie kordaat voor de dag. Chronologische opbouw is goed en leuk dat Look at Yourself na July Morning komt en The Wizard na Easy Livin', waar dat op de studioplaten andersom is. Drie kwartier is een mooie lengte en in '75 leek de band me wel op het hoogtepunt van de roem te staan.

Retorische vraag waarschijnlijk, maar het antwoord is: ja natuurlijk! Al moet-ie de laatste jaren wel wat terrein prijsgeven (afgelopen jaar op 720, en zo laag heeft-ie nog nooit gestaan... )

Klopt, die toevoeging is er pas bij gekomen op de CD-versie uit 1996, waarvan ook een Part 2 bestaat, die de latere jaren beslaat. Die laatste geeft je qua tracks wel meer waar voor je geld, maar niet in muzikaal opzicht. Want dit album geeft, ondanks de 'edits', wel een mooi beeld van Heep in zijn topjaren. Tot en met Return to fantasy, en daarna werd het helaas wel een pak minder.

Wel fijn dat ze July morning intact hebben gelaten. De andere nummers kunnen een edit verdragen (hoewel liever niet), maar bij July morning zou die prachtige opbouw ongetwijfeld in het gedrang komen als erin wordt geknipt. Mooie representatieve verzamelaar, in elk geval voor de tijd waarin het werd uitgebracht. Want natuurlijk verschenen er in het CD-tijdperk veel uitgebreidere verzamelingen. Maar voor de speelduur van een LP is dit een vrijwel perfecte opsomming.

De CD-versie van dit album heeft vijf bonustracks: de niet onaardige 'nabranders' Misty eyes en Suicidal man, een redelijk geslaagde edit van Salisbury (!) en twee live-nummers. Van Gypsy hebben ze de edit gehandhaafd, maar Stealin' en Lady in black staan er wel in de lange versies op. Per saldo dus meer waar voor je geld, maar als LP voldoet deze prima. Discogs voert beide uitgaven trouwens op als afzonderlijke releases, en misschien is dat ook wel terecht.

Ik heb part 1 en 2 beide op CD, maar als ik de LP eens goedkoop tegenkom, pak ik hem wellicht mee. Tenslotte is dit de meest compacte ( ) samenvatting van Heep in haar gloriejaren.

Ben voor de LP gezwicht, weliswaar niet goedkoop maar sowieso niet buitensporig duur. Hoes was niet helemaal gaaf maar het vinyl wel. Eerdere pre-beschouwingen komen uit: goed klinkende opeenstapeling van hoogtepunten en langer dan drie kwartier hoeft zoiets ook niet te duren. 'Lady in Black' klinkt wat doffer en voller dan de lange versies die ik op menig CD-compilatie heb staan. Met Uriah Heep doe ik het wel vaker met verzamelaars en in die zin is 'The Best Of...' broodnodige versterking van een in aantallen wel eens wat onderbelichte band in mijn collectie; ken het wel, maar heb lang niet alles.

Kan het zijn dat de eerste LP persingen van dit album Suicidal Man bevatte i.p.v. Lady in Black?

Waar een Prog Ladder 2021 al niet toe leidt...