James Blackshaw - O True Believers (2006)

na vandaag meerdere malen dit toch wel hele prachtige album the hebben beluisterd heb ik besloten om die welverdiende 5 dan toch echt maar eens te geven.
Voorheen vond ik een andere release van hem beter, maar deze wordt iedere luisterbeurt mooier...dus wie weet, wie weet.

Voor hen die dit niks zegt: fingerpicking gitaar spel, raga, sitars en meer van dat soort dingen.
Heel erg bezwerende psych folk.
Wel te omschrijven als een rustige variant op six organs of admittance en dan zonder vocalen.

5 in plaats van 4.5

het is trouwens ook allemaal wat minder psychedelisch dan Six Organs of Admittance.

En deze cd klinkt ook meer gevoelig dan sunshrine. Sunshrine is ook wel een keigoede cd op zich, maar als ik het eerste nummer hier hoor, klinkt er toch een zekere tristesse doorheen. Zeer mooie cd.

Eigenlijk hoorde hij thuis in top 10 2006, maar toen had ik em nog niet.

Mijn eerste kennismaking met James Blackshaw is toch geen onverdeeld genoegen. De eerste song is wel erg mooi, maar ik kan maar niet door 'The Elk...' geraken, dit duurt me allemaal veel te lang. Of het nu direct het ontbreken van zang is wat er voor mij mist, ik weet het niet, maar het is me allemaal iets te schraal...

2,5*.

En ook deze weer op 4,5*. Wat blijft die man toch geniaal. Zeer verslavend.