Adrian Belew - Young Lions (1990)

Zoals alle echten David Bowie fans weten doet David op dit album op twee songs me: "Pretty Pink Rose" (written bij David Bowie) en "Gunman" (written bij Belew, Bowie). Pretty Pink Rose is een Killer Song! Dit is het beste Adrian Belew album!

Aardige plaat van de King Crimson zanger (tenminste een groot gedeelte). Zoals al vermeld met gastbijdrage van zijn goede vriend David Bowie. Naast die twee tracks zijn de twee covers opvallend. De eerste is een nummer van The Traveling Wilburys namelijk Not Alone Any More waarin Belew erg dicht bij het origineel blijft en zelfs ook gewoon klinkt als Roy Orbison. De andere cover is een nummer van zijn eigen broodheer en hier gaat het uiteraard om Heartbeat. Ook hier blijft Bewel redelijk dicht bij het origineel. Het blijft wel opvallend om voor zo'n nummer te kiezen voor je soloplaat. Maar goed het is en blijft wel een erg goed nummer.

Voor de liefhebbers van de jaren 80 platen van King Crimson met Adrian Belew achter de mic is dit geen album om je een buil aan te vallen.

Gitarist die op vele "grote" albums speelde. o.a. Lodger en Stage van Bowie, Remain In Light en The Name Of This Band Is... van Talking Heads. Daarna de frontman van de "nieuwe"King Crimson met Tony Levin, Bill Brufford en natuurlijk Robert Fripp.
Meester in de gitaareffecten (electronica) maar ook duwend, trekkend en draaiend met zijn gitaar.
Op deze CD klinkt zijn stem beter als op andere albums vind ik. Jammer van het nummer Looking for a UFO. Dat haalt het gemiddelde van dit album wat naar beneden.