Dave Harrington - Before This There Was One Heart but a Thousand Thoughts (2014)
mijn stem
7 stemmen
Verenigde Staten
Electronic / Rock
Label: Other People
- One-All // A Thousand Times // Multiple and Mirror (10:53)
- Flash // All-One (9:48)
0
geplaatst: 12 mei 2014, 17:39 uur
Blijkbaar staat hij al twee maanden op de Soundcloud van Other People: SoundCloud - Hear the world?s sounds
0
geplaatst: 14 mei 2014, 18:33 uur
Hij is inderdaad 2 maanden geleden al op Soundcloud gezet, maar was nog niet openbaar voor het publiek. Maar nu wel, en hij is erg tof! Een recensie:
--------------
Voor de minder ingewijden: Dave Harrington vormt samen met Nicolas Jaar het duo Darkside. Voor zij dit nog minder ingewijd zijn: Darkside is geniaal ende briljant. Het album Psychic is het eerste album sinds 2008 dat ik op 5 sterren heb staan en is verreweg het beste album van vorige jaar. De electro-beats van Jaar en het gitaarspel van Harrington vormen op dat album een mooi geheel, met vleugjes ambient en psychedelica. En nu heeft Harrington dus zijn eerste solo-EP uitgebracht.
Maar de mensen die een gitaar-album verwachten komen bedrogen uit. Het lijkt meer op het solo-werk van Nicolas Jaar namelijk. Zo begint One All lekker bolvormig (sferisch) met subtiel gitaar-getokkel en ambient electro. Na 2 minuten komt er een lading noise voorbij, waarna weer rustig terug wordt gegaan naar de meer ambient kant. Dit wordt zelfs zo ver doorgetrokken dat op een moment alleen Dave Harrington nog te horen is op gitaar, en heel rustig een 'solo' speelt. Of nou ja solo, het heeft soms meer weg heeft van het stemmen van een gitaar dan een traditionele solo. Om daarna weer rustig richting de ambient sferen te cirkelen. Allemaal heel subtiel zonder grote tempo-wisselingen of andere 'storende' elementen.
Deze EP kent trouwens geen losse nummers, maar heeft in plaats daarvan 2 kanten. Kant B is daarin een stuk heftiger en ruiger dan kant A. Dat begint al meteen met behoorlijk heftige 'drums', maar dan wel traag en industrieel. Niet de standaard drum-geluiden maar het lijkt meer of iemand op een olie-vat staat te rammen. Dat industriële gevoel blijft eigenlijk op deze kant doorzetten, met veel gitaar-feedback en slagwerk. Iets minder subtiel, maar zeker net zo goed als kant A.
Dave Harrington weet me bijzonder te verbazen hier. Ik had verwacht dat Jaar de meer experimenteel ingestelde musicus zou zijn binnen Darkside, maar Harrington laat hier zien dat hij dit zeker ook onder de knie heeft. Minder goed dan Psychic, maar dat was natuurlijk ook bijna niet te overtreffen. Maar dit kan zeker tippen aan het solo-werk van Jaar, iets wat ik eigenlijk niet verwacht had.
Overgenomen van mijn blog: Pat-sounds
--------------
Voor de minder ingewijden: Dave Harrington vormt samen met Nicolas Jaar het duo Darkside. Voor zij dit nog minder ingewijd zijn: Darkside is geniaal ende briljant. Het album Psychic is het eerste album sinds 2008 dat ik op 5 sterren heb staan en is verreweg het beste album van vorige jaar. De electro-beats van Jaar en het gitaarspel van Harrington vormen op dat album een mooi geheel, met vleugjes ambient en psychedelica. En nu heeft Harrington dus zijn eerste solo-EP uitgebracht.
Maar de mensen die een gitaar-album verwachten komen bedrogen uit. Het lijkt meer op het solo-werk van Nicolas Jaar namelijk. Zo begint One All lekker bolvormig (sferisch) met subtiel gitaar-getokkel en ambient electro. Na 2 minuten komt er een lading noise voorbij, waarna weer rustig terug wordt gegaan naar de meer ambient kant. Dit wordt zelfs zo ver doorgetrokken dat op een moment alleen Dave Harrington nog te horen is op gitaar, en heel rustig een 'solo' speelt. Of nou ja solo, het heeft soms meer weg heeft van het stemmen van een gitaar dan een traditionele solo. Om daarna weer rustig richting de ambient sferen te cirkelen. Allemaal heel subtiel zonder grote tempo-wisselingen of andere 'storende' elementen.
Deze EP kent trouwens geen losse nummers, maar heeft in plaats daarvan 2 kanten. Kant B is daarin een stuk heftiger en ruiger dan kant A. Dat begint al meteen met behoorlijk heftige 'drums', maar dan wel traag en industrieel. Niet de standaard drum-geluiden maar het lijkt meer of iemand op een olie-vat staat te rammen. Dat industriële gevoel blijft eigenlijk op deze kant doorzetten, met veel gitaar-feedback en slagwerk. Iets minder subtiel, maar zeker net zo goed als kant A.
Dave Harrington weet me bijzonder te verbazen hier. Ik had verwacht dat Jaar de meer experimenteel ingestelde musicus zou zijn binnen Darkside, maar Harrington laat hier zien dat hij dit zeker ook onder de knie heeft. Minder goed dan Psychic, maar dat was natuurlijk ook bijna niet te overtreffen. Maar dit kan zeker tippen aan het solo-werk van Jaar, iets wat ik eigenlijk niet verwacht had.
Overgenomen van mijn blog: Pat-sounds
* denotes required fields.
* denotes required fields.