Brother Firetribe - Diamond in the Firepit (2014)

Kwalitatief hoogstaande aor. Een zekere voorspelbaarheid in de nummers nekt me het ook een beetje voor me.

Deze band wordt heel hoog aangeprezen. Maar ik snap niet waarom deze band beter zou moeten zijn dan anderen in het genre.

Zo ken ik veel vlammendere melorock dat recent is uitgekomen.
Ik vind het wel goed, maar ik wordt niet weg geblazen zoals Dynazty of 21 Octayne dat op dit moment bij mij doen.

Verder heeft het wel een lekker Miami Vice 80's sfeertje, en daar houd ik wel van.

Al direct mijn stem moeten bij stellen. Naarmate de plaat vordert, wordt hij sterker en sterker.

Zo halverwege de plaat, waan je je Sonny Crockett in een sportwagen, cruisend langs de beaches van Miami... Wat een trip, deze plaat....

Miami Vice sfeer?? Dit ontgaat me toch een beetje.

Bedenk wel: ik ben echt een miami vice fanaat. En veel (heel veel) goede muziek heb ik dankzij die serie ontdekt.
Dat is wat ik terug hoor in deze plaat. Die echte Crockett & Tubbs sound...

Ik snap Ozric wel (denk ik). Dit is typische 80's muziek; melodieuze (hard)rock die in dat decenium hoogtijdagen vierde. Net als Miami Vice dus. Ook ik ben groot liefhebber van beide. Dit album doet me net ietsje minder dan de vorige maar nog altijd is het heerlijk! Geweldige melodieen en refreinen die je wel haast mee móet brullen. Scheurend in je wagen langs de boulevard, de zon hoog aan de hemel, genietend van al het moois dat voorbij komt...Miami Vice dus

Zo aan het eind van het jaar, alle 2014-plaatjes nog eens opzetten, om te zien, of er nog eentje de eindlijst in kan.

En hoe sterk deze plaat ook mag zijn, de eindlijst haalt hij niet.

Aan een luisterbeurt onderworpen vanwege de reacties hierboven en vanwege het 'Miami Vice' gevoel, wat dat ook moge inhouden. De link met de jaren 80 is snel gelegd, conventionele hardrock, met een dikke laag keyboard klanken en nummers die zeer toegankelijk zijn. Diamond in the Firepit is een aardig album, goed verzorgd en een degelijke zanger. Het is echter ook niet meer dan dat, een gebrek aan een eigen gezicht en songs die je voor mijn gevoel allemaal in de jaren 80 voorbij hebt horen komen (maar dan vaak beter) maken het dit tot een redelijke plaat maar meer zit er ook niet in naar mijn idee.

Dit is dan ook één van hun mindere (zo niet de minste?) van de band. Althans, dat is mijn beleving. Met name Heart full of fire en Sunbound zijn behoorlijk beter.