Nina Nastasia - Run to Ruin (2003)
mijn stem
15 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Touch and Go
-
We Never Talked (2:50)
-
I Say That I Will Go (3:34)
-
Regrets (3:15)
-
You, Her and Me (3:46)
-
Superstar (5:15)
-
The Body (5:38)
-
On Teasing (4:19)
-
While We Talk (2:32)
1
geplaatst: 21 februari 2008, 23:10 uur
Van de albums die ik van Nina Nastacia ken, vind ik dit de aangenaamste.
Alhoewel aangenaam niet direct de juiste karakterisering is voor het werk dat Nina levert. De sfeer is vaak lethargisch, soms onheilspellend en nooit erg opgewekt.
De thema's voor Nina's beeldende teksten betreffen steeds klein persoonlijk leed zo lijkt het. Drugsgebruik, een ontspoord kind, eenzaamheid binnen een relatie, het stemt allemaal niet vrolijk en de begeleidende musici voelen dat goed aan. De instrumentatie is erg in orde, vaak spaarzame arrangementen maar men gaat een stuk kakafonie niet uit de weg. en dat alles zo kaal als mogelijk vastgelegd door de onvermijdelijke Steve Albini (die bovendien bewonderaar schijnt te zijn)
Nina Nastacia laat zich moeilijk vergelijken, maar mij lijkt dat iedereen die naast PJ Harvey ook Cat Power in de kast heeft staan, eigenlijk een plekje voor Nina Nastacia zou moeten maken. Neem dan deze, hij duurt slechts een half uur maar daarbij is geen seconde verspild.
Alhoewel aangenaam niet direct de juiste karakterisering is voor het werk dat Nina levert. De sfeer is vaak lethargisch, soms onheilspellend en nooit erg opgewekt.
De thema's voor Nina's beeldende teksten betreffen steeds klein persoonlijk leed zo lijkt het. Drugsgebruik, een ontspoord kind, eenzaamheid binnen een relatie, het stemt allemaal niet vrolijk en de begeleidende musici voelen dat goed aan. De instrumentatie is erg in orde, vaak spaarzame arrangementen maar men gaat een stuk kakafonie niet uit de weg. en dat alles zo kaal als mogelijk vastgelegd door de onvermijdelijke Steve Albini (die bovendien bewonderaar schijnt te zijn)
Nina Nastacia laat zich moeilijk vergelijken, maar mij lijkt dat iedereen die naast PJ Harvey ook Cat Power in de kast heeft staan, eigenlijk een plekje voor Nina Nastacia zou moeten maken. Neem dan deze, hij duurt slechts een half uur maar daarbij is geen seconde verspild.
0
geplaatst: 28 november 2019, 09:32 uur
Eentje voor de donkere dagen, gepaarde gaande met veel regen. Dix deed hier, elf jaar geleden al, verslag van en ik kan zijn woorden alleen maar beamen; zeer de moeite waard dit album
* denotes required fields.
* denotes required fields.