Pererin - Yng Ngolau Dydd (1988)
mijn stem
1 stem
0
geplaatst: 1 oktober, 17:22 uur
Pererin is een folkgroep uit Wales, dat 4 albums heeft uitgegeven eind jaren 70 tot halverwege de jaren 80. De muziek wordt betiteld als prog-folk, waarbij de folk wel dominant is. De groep is altijd relatief onbekend gebleven, ook hier op MM, want de voorgaande drie albums zijn nog niet geplaatst. Als ik tijd heb zal ik dat proberen te doen.
Dit album is in 1985 enkel op cassette uitgegeven en de distributie verliep toen ook bijzonder slecht, zodat de fans zelfs twijfelden of het album wel echt bestond. Pas later is er van de oorspronkelijke opname banden een cd uitgave gekomen door het label Guerssen en ik heb deze. Er zijn maar 500 exemplaren, dus ben ik er wel blij mee.
Pererin is zoals ik al vermeldde een legendarische folkband uit Wales die flirtte met prog en rock, maar trouw bleef aan hun traditionele roots.
Op deze plaat is de muziek misschien wel iets minder rockend, met minder drums, synthesizers en elektrische gitaren en meer akoestische instrumenten. Toch blijft het geluid vol en rijk dankzij de vakkundige verweving en gelaagdheid van de vele instrumenten. Dat betekent het gebruik van akoestische gitaren, bas, percussie, fluit, mandoline, viool en de zang met prima arrangementen. Pererins vierde album is een ​​verzameling prachtige folksongs uit Wales en er wordt gezongen in het Wesh , een Keltische taal. De viool en mandoline in "Cyntaf dydd" zijn perfect in balans met de bas en geven het nummer een heerlijke klank. Trouwens de muziek is hetzelfde als van 'All Around My Hart" , waar Steeleye Span halverwege de jaren 70 een hit had. "Dacw Nghariad" wijkt qua geluid enigszins af met een bijna stuwend, geslagen bas die het nummer een funky randje geeft. Zeker door de muzikale omlijsting heeft de muziek wel een prograndje, dat het zeker een interessant album maakt.
Pererin sluit hun albums altijd goed af en dit keer is dat geen uitzondering. "Henffych i ti" is een heerlijk instrumentaal stuk dat begint met gitaarharmonieën en beklijvende strijkers. Adembenemend mooie fluit en viool met een krachtige bas, die het beeld oproepen van staren over een zee bij zonsondergang. Heeft wel iets van the Moody Blues in de goede tijden.
Al met al een mooi album, wat redelijk in de vergetelheid is geraakt, net zoals de hele groep.
Dit album is in 1985 enkel op cassette uitgegeven en de distributie verliep toen ook bijzonder slecht, zodat de fans zelfs twijfelden of het album wel echt bestond. Pas later is er van de oorspronkelijke opname banden een cd uitgave gekomen door het label Guerssen en ik heb deze. Er zijn maar 500 exemplaren, dus ben ik er wel blij mee.
Pererin is zoals ik al vermeldde een legendarische folkband uit Wales die flirtte met prog en rock, maar trouw bleef aan hun traditionele roots.
Op deze plaat is de muziek misschien wel iets minder rockend, met minder drums, synthesizers en elektrische gitaren en meer akoestische instrumenten. Toch blijft het geluid vol en rijk dankzij de vakkundige verweving en gelaagdheid van de vele instrumenten. Dat betekent het gebruik van akoestische gitaren, bas, percussie, fluit, mandoline, viool en de zang met prima arrangementen. Pererins vierde album is een ​​verzameling prachtige folksongs uit Wales en er wordt gezongen in het Wesh , een Keltische taal. De viool en mandoline in "Cyntaf dydd" zijn perfect in balans met de bas en geven het nummer een heerlijke klank. Trouwens de muziek is hetzelfde als van 'All Around My Hart" , waar Steeleye Span halverwege de jaren 70 een hit had. "Dacw Nghariad" wijkt qua geluid enigszins af met een bijna stuwend, geslagen bas die het nummer een funky randje geeft. Zeker door de muzikale omlijsting heeft de muziek wel een prograndje, dat het zeker een interessant album maakt.
Pererin sluit hun albums altijd goed af en dit keer is dat geen uitzondering. "Henffych i ti" is een heerlijk instrumentaal stuk dat begint met gitaarharmonieën en beklijvende strijkers. Adembenemend mooie fluit en viool met een krachtige bas, die het beeld oproepen van staren over een zee bij zonsondergang. Heeft wel iets van the Moody Blues in de goede tijden.
Al met al een mooi album, wat redelijk in de vergetelheid is geraakt, net zoals de hele groep.
* denotes required fields.
* denotes required fields.