Harbinger is een groep rondom Dave Bixby, eigenlijk is dit het tweede album van deze folk artiest na het redelijk legendarische "Ode To Quetzalcoatl" album.
Er zijn sommige artiesten waar het verhaal misschien wel interessanter is dan de muziek, misschien geldt dat ook wel voor Dave Bixby. Hoewel de muziek prima is.
Dave Bixby, Amerikaan uit Michian, eind jaren 60 actief met een aantal folkbands (o.a. Peter and the Prophets). Hij werd aangetrokken tot de hippie cultuur begon LSD te gebruiken en raakte in een depressie. Hij kwam terecht in een soort christelijke commune, genaamd 'The Group" en bekeerde zich. Daar maakte hij zijn eerste album "Ode tot Quetzalcoatl". De leider van de 'The Group' was een zekere Don de Graff, een zeer charismatische voorganger, die uiteindelijk toch een redelijk godsdienst waanzinnige was. De eerste plaat ging over een Christus-achtige man die door Zuid en Centraal Amerika liep. Eigenlijk een beetje een Dan De Graff. Maar het heeft ook weer iets te maken met de Azteken. Een concept album. 1000 kopies werden ervan gemaakt en deze werden verkocht door leden van The Group. Het geld ging naar Don De Graff.
Don de Graff radicaliseerde en zag zich zelf als de nieuwe Elia.
Een tweede plaat moest worden gemaakt en dit keer kreeg Dave Bixby wat begeleiders. Het album werd daarom uitgegeven onder de naam Harbinger. Ook Don de Graff speelt mee (bas) en hij is te zien op de cover, tussen de zonnebloemen.
De muziek is wat psychedelische folk en de teksten christelijk-sektarisch-spiritueel en redelijk gericht naar Don de Graff. (Ode to Elias)
In 1975 verliet Dave Bixby totaal gedesillusioneerd 'The Group" en zag het sektarische ervan.
Hij reisde , bleef muziek maken, trad soms op om wat geld te verdienen.
Het Spaanse label Guerssen besloot rond 2009 de beide albums opnieuw uit te brengen. Zeker Second Coming moest vanaf een gewone lp worden gemaakt, dus kwalitatief laat het wel wat te wensen over.
A l met al een totaal vergeten plaat uit die toch wel zeer interessante jaren 70 waar veel gebeurde in de muziek en maatschappij. Verwacht geen meetserwerk, maar meer een verloren tijdsdocument.