Liam Finn - The Nihilist (2014)

Na het mindere (maar niet slechte) 2e album, heeft Liam de weg omhoog weer duidelijk te pakken. Ik vind hem qua stem steeds meer op zijn vader lijken. Muzikaal kiest hij wel iets andere richting. Het is een erg lekker klinkend album geworden met veel afwisseling qua composities. Daardoor blijft het, op een enkel nummer na en wat onnodig gepingel aan het einde van het tweede nummer, het hele album goed de aandacht vasthouden en erg leuk om naar te luisteren. Niet vernieuwend, wel een fijn pop-album, dat dan weer rockt, maar zelfs af en toe swingt.