Jay Brannan - Always, Then + Now (2014)

Jay Brannan is een self-made artiest pur sang. Alles doet en regelt ie zelf. Met slechts wat gastartiesten levert hij wederom een uitstekend album af maar laat ik wel heel eerlijk zijn: het woord herhaling druipt er vanaf.

Zo horen we in No Ship de kashaka terug die we ook op In Living Cover konden horen (op het nummer Blowin' in the Wind) en daarmee lijkt het er verdomde veel op maar ook qua gitaarpartijen en manier van zingen hoor je niet echt progressie. Jay doet wat Jay goed kan: mooie liedjes, fluweelzacht gezongen en op gitaar begeleid met hier en daar een verfraaiing in de vorm van een cello, piano of viool.

Voor heel veel mensen zal dit ongetwijfeld onderhand wel een beetje saai beginnen te worden en zelf merk ik ook wel dat er nu wat verzadiging begint op te treden ware het niet dat ik toch nog steeds kan genieten van dit soort liedjes die Jay voor ons bundelt op Always, Then, & Now.

Een album met toch wel een groot nadeel: Jay ziet er niks meer in om het op cd uit te brengen (laat staan vinyl) dus is er nu geen andere mogelijkheid dan het aan te schaffen via iTunes, iets wat ik eigenlijk niet graag doe. Ik wil iets in handen hebben, maar goed, voor dit soort sympathieke artiesten heb ik het dan wel over en laat ik eventuele pindakaasversies online aan me voorbij gaan.