Dante Thomas - Fly (2001)

De man achter de hitsingle Miss California, wie kent het niet. Door 'persoonlijke omstandigheden' hoor ik dit nummer erg vaak en ik ben blij dat deze zanger verder niet is doorgebroken!

Toch een protégé van Pras

She's miss California, hottest thing in West L.A.
House down by the water, sails her yacht across the bay
Drives a Maranello, Hollywood's her favorite scene
Loves to be surrounded with superstars that know her name

Dante Thomas bleek ook geen blijvertje te zijn. Ondanks dat, leverde hij wel één van de fijnste hits van het jaar met Miss California. Ik zal het nummer altijd associëren met de zomer (van 2001), en dat komt mede doordat het nummer ook echt zo’n zomerse sfeer uitademt. Het sprankeltje latin, de feestelijke videoclip, de gastbijdrage van Pras... het plaatje was compleet! Dit is typisch zo’n hit die ik toen leuk vond, en nu nog steeds leuk vind. Kan er nog steeds prima veelvuldig naar luisteren, zonder dat hij me verveelt. De rest van het album was, zoals je wellicht al verwachtte, wat minder. Slecht is hij absoluut niet, overigens. Daarvoor is het materiaal hier (te) goed, en de stem van Dante (te) mooi. Want het zijn vooral (semi-)ballads die de rest van het album vullen, en vooral bij deze nummers valt op dat Dante zijn stem best mooi is, en bij vlagen zelfs een opvallend relaxt stemgeluid heeft. Ik moet erbij vertellen dat de ballads nogal ‘gladderig’ aanvoelen, maar ondanks dat gegeven, kan ik er prima naar luisteren.

Naast Miss California is er nog een nummer van dat kaliber te vinden, het enige andere échte uptempo nummer: Money can’t buy. Wat een chille vibe, en een, redelijk bombastische, strakke instrumentatie! Ik zou het zelfs onder het soul/funk genre willen scharen. Samen met de grote hit beslist mijn favoriete nummer op deze plaat. Ook het tragere Tina Colada, grappige woordspelling trouwens, met invloeden van de conga mag zich berekenen tot één van de betere tracks van het album. Van al de ballads is het vooral het opbeurende titelnummer, Fly, die ik het mooist vind. Het nummer kent zeker een, naar mijn mening, fijn en ontspannen arrangement, en vooral de stem van Dante klinkt bij dit nummer erg fraai. De toevoeging van het achtergrondkoor is ook absoluut een pluspunt, en daarnaast vind ik de tekst ook erg mooi (“You gotta fly / Break the chains that bind you to the ground.”). Het nogal quasi-sentimentele Should’ve loved her then doet wat het moet doen: het overbrengen van een nummer met een beladen thema, en daarmee is dit, denk ik, ook wel een geslaagd nummer. Never give up heeft ook een vleugje latin meegekregen, en is ook wel 'n goed liedje, eigenlijk. Het klinkt een beetje als een productie uit de halverwege jaren ‘90, een beetje in de stijl van No Mercy, of zo. Dat is niet negatief trouwens, want de hits van No Mercy vind ik leuk! Slechts één nummer weet me niet te boeien, heeft ‘ie ook nooit gedaan trouwens, en dat is She says – het wordt zo zeikerig gezongen, dat is dan ook de voornaamste reden.

Dante woont overigens sinds enige tijd in Hamburg, Duitsland!

Een stem kan je soms zo aanstaan, dat gelijk ook mindere nummers worden "opgehaald" . Van Angelo staat al een hele mooie beschrijving van dit album. Wil enkel toevoegen dat het een vrij gelijkmatig goed kwalitatief album is waar Miss California net even de catchy hit is.