DVA - Hu (2010)

Ik kreeg van Masimo de tip om cakejes met spikkeltjes in huis te halen tijdens het luisteren van dit album, en de eerste paar nummers bevestigen dat verwachtingspatroon meteen: dit is eigenlijk gewoon een heel schattig album. Dierengeluidjes, geloopte kinderlijke melodieën en gekke instrumentjes - het lijkt allemaal een beetje op een kruising tussen CocoRosie, Juana Molina en Ólöf Arnalds, alledrie artiesten met een duidelijk kinderlijk element in hun nummers. Bij eerste luisterbeurten leek het ook alsof ik dit album kon afschrijven als schattig, maar niet meer. Ondertussen is dat anders: deze Tsjechische mevrouw laat wel zeker diepgang zien in wat nummers (Hap Hej is een heerlijk oprecht folkliedje en Valibela heeft wat monumentaals), en de springerige liedjes worden na een tijdje zo aanstekelijk dat je niks anders kan doen dan glimlachen (Uhuh heeft nu ongeveer een week vastgezeten in m’n hoofd). Ik ben niet helemaal zeker van de langetermijnwaarde van dit album, maar voor nu stuiter ik lekker mee.