Mr. Scruff - Friendly Bacteria (2014)

Eindelijk een Ninja-Tune plaat om te recenseren voor Pat-sounds! Het Britse Ninja-Tune is bij verre mijn favoriete label en heeft een waanzinnige kwaliteit om telkens weer elektronische en hiphop acts aan te trekken met een karakteristiek geluid. Heerlijke funky samples, vloeiende Britse raps, fantastische beats en vleugjes trip-hop in bijna alle platen. Persoonlijke favorieten zijn het sfeervolle Bonobo, de uber-funkers The Herbaliser en ook singer-songwriter Fink. Maar ook Mr. Scruff is een heerljke Ninja-Tune artiest, die achter zijn computer funky jazz-electro uitbrengt. En hier is dan zijn nieuwste: Friendly Bacteria.

Mr. Scruff kennen we als de DJ die zijn albums uitbrengt, vol met samples, geïmproviseerde stukken electronica en veel invloeden uit de jazz; opzwepende piano, soulvolle blazertjes en stijlvolle turntablism. Ook op Friendly Bacteria veel van zulks, maar dit keer ook veel zangers die meedoen. Zo horen we de soulvolle stem van Denis Jones op 4 nummers, de zwoele stem van Vanessa Freeman op 1 en ook Robert Owens doet nog even mee. Friendly Bacteria is daardoor een wat toegankelijkere plaat dan we van Mr. Scruff gewend zijn, en is daarmee meteen ook een meer coherent geheel. Dit in tegenstelling tot zijn vorige platen, die toch meer dansbare DJ-sets waren. Toch is er uiteraard nog genoeg ruimte voor dansbare funk. Zo horen we lekkere ritmes op het springerige Deliverance, sterk keyboard spel op Where Am I? en harde beats en schelle blazers op What. De instrumentale passages klinken echter allemaal een beetje vergezocht, en als meer van hetzelfde. Het leidt niet echt ergens naartoe, en nergens weet de muziek écht op te zwepen. Overal lekker wegluisterend, maar niet zo pakkend als op bijvoorbeeld Trouser Jazz uit 2002. Toch zit er aan het eind nog een geweldige krachtuitspatting: Feel Free is een mid-tempo jazz-stamper vol van blazers zoals we ze nog maar weinig horen, en sluit het album geweldig af.

Friendly Bacteria is Mr. Scruff ten voeten uit. Toegankelijke en dansbare jazz, met lekkere beats, veel afwisseling (dit maal door zingende gastbijdrages) en een geweldige afsluiter. Toch mist er iets. Het klinkt allemaal net even te gelikt, en het echte dansbare dat Mr. Scruff normaal laat horen is aanzienlijk minder aanwezig. Toch is het zeker een geslaagde plaat, en kunnen we aan Friendly Bacteria veel plezier beleven. Maar Mr. Scruff kan beter.
Pat-sounds: Album Mr. Scruff - Friendly Bacteria (2014) - pat-sounds.blogspot.nl

ik kan me slechts deels vinden in je commentaar Norrage, Die geliktheid ervaar ik meer als een mr scruff die met zijn tijd mee gaat. Ook dat ingetogene bij sommige tracks voegt juist toe aan de spanning en geeft de guest vocalists de ruimte. Met name "thought to the meaning" doet dat perfect.
Dat onstuimige van zijn eerdere producties ontbreekt gedeeltijk, maar wordt door mij niet erg gemist. Een volwassen Mr Scruff album zonder gedoe over vissen (was even leuk, maar maakt een plaat minder herluisterbaar en flauw op termijn) en gewoon een hele dikke productie.

Een half puntje minder omdat ik hoopte een knaller zoals pickled spider op deze plaat aan te treffen. Een minimalistische track (1 van zijn trademarks van zijn oude werk naar mijn mening) ontbreekt. Ik zie scruff er nog wel voor aan om deconstructed en verlengde versies van zijn favoriete tracks op een remix album te knallen a la beyond the wizards sleeve. Wapperende bassen, dub effecten en minutenlange solo's.