Begin deze maand was ik aanwezig bij de cd-release van Downfall van Winther. Ik ken Wolfram Ghesquiere nog van vroeger en sinds ik enkele jaren ietwat de draad terug had opgepikt met hem, heb ik ook kennisgemaakt met zijn groep Winther. Het debuutalbum Winther was een zeer persoonlijk album met enkele nummers die wat melancholisch waren tot soms wat triest.
Opvolger Downfall is een heel ander verhaal. Andere muzikanten trouwens, met een samenwerking met het Szymon Brzoska Quartet. Het melancholische neemt ruimte voor zowel meer symphonische nummers of net veel intiemere met de piano. De muziek van het quartet heeft soms wat weg van Vivaldi, wat vooral opviel bij hun solo momenten op de cd-release. Maar het album heeft een duidelijke selectie gemaakt van 7 nummers van Winther. Dat zorgt voor een mooi kwalitatief album. Muziek dat hopelijk zijn plaatsje kan vinden op de radio, maar alleszins live al bewezen heeft dat het een sterk programma kan neerzetten.