Robert Long - Voor Mijn Vrienden (1992)

Door mijn moeder vroeger helemaal grijs gedraaid.

Ik merk dat het Fantastico album ontbreekt in de lijst.
Die ga ik vanavond nog gauw even toevoegen.

VOOR MIJN VRIENDEN
is een plaat die weer wat teruggrijpt naar de roots.
Iets minder kunstmatige electronica en wat harmonieuzer.
Maar net als op Hartstocht een te veel aan songs.

Haagse Kringen hoorde je in Vlaanderen wel eens op de radio,
wellicht omdat de singel Nul-Zes iets te onthullend was.

Favorieten: het bespiegelende De Heftige Jaren, het politiek
trefzekere We Willen Ze Niet, en de uitsmijter Dank U Majesteit.

Toch sluipt op deze plaat het de gedachte
"We hebben het allemaal al een keertje gehoord" dichterbij.

Vrij goed Robert Long album. Er staan weer veel uitschieters op.De heftige jaren doet mischien wat terugdenken aan Achter de horizon. Nul-zes is wel heel pikant. Op is op schetst een weinig hoopvol toekomstbeeld. Het over sterven handelende Voor mijn vrienden is m'n favoriet. We willen ze niet is erg goed. In Die van mij schetst zijn beeld van God. Haagse kringen en Heroïne kraters zijn ook sterk. Kijk is kort en vlot. Weer een lied dat over de dood handelt. Dank u, majesteit is een prachtige afsluiter. Toch wel 10 van de 16nrs. die er uitspringen. Vier sterren.

Het songmateriaal is okee, maar niet heel vernieuwend - de scherpte of urgentie is er een beetje af. Waar de CD me echt in tegenviel is het gebruik van synthesizers: dat maakt dat het album wat plastic en plat klinkt vergeleken met zijn eerste albums (de latere ken ik niet echt).