Cradle of Filth - Total Fucking Darkness (2014)

Wat een prachtige platen zijn er toch gemaakt die nooit het daglicht zullen aanschouwen, lang leken de nummers op deze plaat hetzelfde lot beschoren. Hoe mooi had Goetia daadwerkelijk geweest als de plaat in volle glorie was uitgebracht?
Heerlijke sfeervolle passages afgewisseld door die typische Black metal zoals we die van The Principle gewend zijn, het is allemaal alleen wat zwaarder en wat puurder geproduceerd.

Maar wat is dit dan? Een heruitgave van o.a. de Total Fucking Darkness-demo? Zijn dit oude opnamen of is het opnieuw opgenomen meuk?

De hoes is in elk geval beter dan die van menig Filth-album. Doet me denken aan het werk van Stephen O'Malley.

Google is Uw vriend . Van de CoF website:

At last, after more than 20 years, Total Fucking Darkness, the infamous third demo from the U.K.'s notorious Cradle of Filth, has been officially released in vinyl format. Housed in a heavy gatefold sleeve with paintings featuring the twisted visions of Radio One Presenter and Occult Artist, Daniel P Carter ( instagram.com/danielpcarter ), the release will include some tracks previously unreleased by the band.

Frater Nihil, the founder of Cacophonous Records, the label that first signed Cradle of Filth, got together with Dani Filth and Paul Ryan (former guitarist and now in The King is Blind) to bring fans of the band, both old and new, a remastered version of the demo along with material that had been sitting in the vaults for 20 years. They entered Turan Studio in Oxford and with the help of the engineer (who has worked on everything from Emperor to Thin Lizzy) brought the old recordings a new lease of life.

The album kicks off with the track Spattered in Faeces, the only surviving track from the now mythical Goetia sessions, followed on Side A and the rest of Side B with the recordings from Total Fucking Darkness. Side C begins with another previously unreleased track, Devil Mayfair (Advocatus Diaboli), recorded at Samhain 1992, the rest of the side and the next feature the other three tracks from that session, along with two short instrumental pieces from the band's former keyboardist, Ben Ryan.

There will be a press of 666 copies in coloured vinyl for retail, with a Digipak Compact Disc version also available.

Ik heb hem zelf (nog?) niet in huis, maar Eddie's recensie maakt me toch wel enthousiast.

Die demo ken ik wel. Verscheen aan de vooravond van het debuut. Dat is absoluut interessanter dan alles wat de band sinds 2004 tot nu heeft uitgebracht. Dan zal alles wat op de plank lag wel in die sfeer liggen, verwacht ik ofschoon de vroegste demo's wel wat minder revolutionair waren.
Ik was even angstig voor heropnamen. *opgelucht ademhaalt*

Dit is inderdaad een heruitgaven van de laatste Demo doe ze maakten plus een soort van reheasel sessie. Dit plaatje is alleszins de moeite waard. De geluidskwaliteit is echt boven verwachting goed, oké, verwacht geen glasheldere 24 sporen opnames, het is allemaal opgenomen op 4 sporen. Alle instrumenten zijn goed hoorbaar en verzuipen niet in een brei van onherkenbaar gesuis.

Inmiddels heb ik deze verzamelaar al mogen beluisteren. De Total Fucking Darkness demo had ik vroeger ergens op een (gekopieerde) tape. Die is verdwenen en diep weggezakt. In die zin voelt deze compilatie als een warm bad vol nostalgisch maagdenbloed. Waarom er voor gekozen is niet de oorspronkelijke trackvolgorde aan te houden, is een mysterie van Sherlock Holmes-proportie. Maar goed, aan de opnamen lijkt weinig gerommeld en je moet van ambachtelijke metal zoals dat in de tapetraders-era gewoon was houden om dit te waarderen.

De kwaliteit is echter redelijk goed, zoals Eddie stelt. Al zijn mijn oren gekweekt in de jaren 80 en 90 dus kan ik slecht beoordelen of dat ook geldt voor oren die een decennium later gekweekt zijn in de rubberen tegelomgeving van de pro-tools e.d.

The Black Goddess Rises is het enige nummer dat het debuutalbum haalde. Twee rudimentair klinkende versies staan hier op. De één nog wat meer op death metal gericht en de ander ( de Total Fucking Darkness-versie) alweer wat meer neigend naar de gothic/black klanken van The Principle Of Evil Made Flesh. De rest van het verhaal zweeft hier tussenin. Cradle Of Filth klinkt hier loodzwaar en ongelooflijk bruut. Vergeleken hierbij is de de band gedurende haar opmars behoorlijk veranderd in een beschaafd klinkend metalorkestje. Bijzonder is dat de band al die tijd al driftig experimenteerde met het typische toetsenwerk dat Victoriaanse horrordimensies aan de muziek toevoegt. Daarnaast weeft men bij vlagen het bekende, sterke melodieus gitaarwerk in het geweld. Bijzonder omdat dergelijke stijlen destijds nog wat onwennig copuleerden met elkaar.

Het openingsnummer Spattered In Faeces is ook een hoogtepunt. Afstammend van een LP-sessie die nooit het daglicht heeft mogen aanschouwen. Ook hier weer een sterke eigenzinnige mix tussen death, black en gothic metal. Laat je niet misleiden door de Cannibal Corpse-achtige titel. Cradle Of Filth was een zeer getalenteerde band vol met te gekke ideeën. Het is alleen maar goed dat dit nog eens onder de aandacht wordt gebracht.

Leuk om eens te horen, maar tegelijkertijd ook blij dat de muziek van COF begin jaren '90 geëvolueerd is tot het niveau van The Principle of Evil Made Flesh en Dusk and her Embrace. Op Total Fucking Darkness hoor je inderdaad al een band die boordevol zit met geweldige ideeën, maar in de uitvoering nog zoekende is tussen death, black, gothic/horror en af en toe zelfs grindcore.