Xymox - Twist of Shadows (1989)

geforceerde herhaling van betere dagen

Mijn smaak is eigenlijk helemaal niet zo veel veranderd, maar hier kan ik echt niet meer naar luisteren. Pathetisch, over the top en het gaat ook nog eens volledig mank aan goede melodieën.

Mijn smaak is ook niet veranderd en daarom is dit nog steeds een van mijn favoriete platen van de Clan, niet ver achter Medusa en dichtbij het titelloze debuut. Na twee succesvolle releases bij het Engelse 4AD label, maakte Clan of Xymox (dat zich hier tijdelijk gewoon Xymox noemde) de overstap naar een major label, te weten Wing Records, een progressief sublabel van Polygram. Dankzij de heldere, frisse productie van Peter Walsh (New Gold Dream) is dit een album dat naar mijn smaak prima uit de verf komt. Pakkende, meer popgeoriënteerde nummers als Evelyn en Blind Hearts worden afgewisseld met sombere, atmosferische stukken als Obsession, Craving en In The City. Wat over het gehele album overheerst en waar CoX patent op heeft zijn de meeslepende, melodieuze synthpartijen, de scheurende gitaarlagen en de sombere vocalen van Ronny Moorings. In het bijzonder vermeldenswaard zijn ook het door grootmeester Tony Visconti van superieure string arrangementen voorziene Tonight en Clementina, waarvan de laatste één van de mooiste instrumentals is die ik ooit heb gehoord. De enige uitglijder is misschien A Million Things, waarmee CoX vervaarlijk dicht in de buurt van The Human League komt. Dat doet echter weinig af aan dit klassewerkje. Medusa zal altijd het meesterwerk van CoX blijven, maar Twist of Shadows is allesbehalve een plaat waar CoX zich voor hoeft te schamen. Ronny c.s. weten hier nog steeds een heerlijk donker sfeertje neer te zetten, zonder te vervallen in die verstikkende, underground grafstemming dat zo kenmerkend is voor later werk. Een dikke 4****.

'A milion things' geldt ook voor mij niet als zijnde één der hoogtepounten van dit album, maar als geheel weet ik 'Twist of shadows' nog immer te waarderen.

De nummers 'Craving' en 'Obession' zijn nog vaak door Ronny cs. gespeeld (en ook terug te vinden op het album 'Live' uit 2000); samen met 'Blind hearts' , 'In a city' (op sommige uitgaven vermeld als 'In the city') en 'Clementina' zijn dat mijn favoriete nummers.

Als de Sisters of Mercy ze zouden aanklagen voor plagiaat, zouden ze met glans winnen.

Drie jaar na Medusa kwam (Clan Of) Xymox met Twist of Shadows. De eerste albums waren van ongekende schoonheid dus deze kan/kon enkel tegenvallen. Ik vind'm beduidend minder dan de 4AD albums, maar hoewel de early days magie verdwenen is beleef ik deze ook nog als zeer genietbaar. Met SOM heeft dit weinig tot niets te maken, en als we toch gaan vergelijken is dit album nog steeds beter dan eender welk Sisters werk. Mooiste nummer hier is Tonight, ik wist niet dat T. Visconti verantwoordelijk is voor de arrangementen. Een album voor liefhebbers van de band, de neutrale muziekfan kan het houden bij de eerste twee meesterwerkjes. In mijn beleving verhoudt dit album zich tot COX/Medusa als NO's Technique tot de eerste drie NO's.

Re-release op vinyl met hoop extras op de 2 schijf, oftewel dubbel album.
Ik ga deze toch herbeluisteren, de laatste keer ik deze xymox gedraaid heb is zeker 10 jar terug.
Kijken hoe het me nu bevalt, wie weet dan op vinyl (dubbel) aanschaffen?

Het wordt geen dubbel vinyl uitgave voor mij, 3* blijft staan. Niet slecht, zeker Clementina en Tonight steken boven het gemiddelde uit.

Laatste op LP gevonden, ik had hem sinds release al op cd. Maar met die vondst komt dit dan toch weer opnieuw op de radar. Wat mij betreft nog steeds een heel fijn album. Jazeker, tamelijk commercieel en ja, die typische 4ad sfeer is helaas weg. Geen discussie over: de eerste 2 4ad albums zijn hors categorie (ook qua prijs inmiddels als je ze nog wilt horen op lp, en dat is wel mijn dringende advies). De gladdere sound van Twist of shadows is bewust gekozen en komt ook door de producer van dit album, Peter Walsh. Producer ook van New Gold Dream van Simple Minds. Maar hé, naast Peter is ook nog Tony Visconti van de partij, geeft toch wel aan dat Xymox flink wat credits had in die tijd. En dit album was een begrijpelijke maar vergeefse poging om mee te liften op de Amerikaanse mainstream successen van bv. Depeche Mode in die tijd. Helemaal niet gek bedacht hoor, want de songs op dit album zijn van uitstekende kwaliteit. Xymox wist in die tijd hele fijne liedjes te componeren. En “Imagination” blijft een heerlijke synthpop song, helemaal volgens het boekje met die fraaie stem van Anka Wolbert. Een eighties topper.

Twist of Shadows van Xymox waar de Clan of dan maar is weg gelaten. Nog steeds herkenbaar. Aanwezig hier op cd en ja ook de 2lp versie met bonus nummers aanwezig. Dat het mank gaat aan goede melodieën nou ja, daar kan ik het zeker niet mee eens zijn. Er staan juist een aantal waan songs o ook qua melodie. Denk aan Imagination, In the City, Craving en Blind Hearts zijn gewoon top nummers. Of course de 4AD dagen waren voorbij, het klinkt wat gelikter en commerciëler ook, wellicht wat meer Amerikaans gericht maar dan nog staat er een gewoon goede plaat hoor. En ja die staat nog met enige regelmaat op hier en dat blijft genieten ook.